บทที่ 8 อารมณ์หึงหวง

บทที่8:อารมณ์หึงหวง

หลังจากที่ผมเรียนเสร็จเลยเดินแวะมารับวาวาที่คณะแต่ที่ผมเห็นคือ ไอ้พี่โฬม ไอ้เหี้ยที่ใครๆต่างบอกว่ามันจ้องที่จะฟันน้องเฟรชชี่ที่เข้ามาใหม่แรกๆนั่งคุยหลังๆนอนคุย

"มันมารู้จักวาวาได้ยังไงไอ้เหี้ยนี่ "

ผมเดินตรงไปยังกลุ่มของวาวา และถือวิสาสะนั่งลงข้างๆวาโดยไม่เอ่ยขอใดๆ

"เอ่อ!!นี้ใครครับ แฟนน้องวา หรอครับ?"

"เอ่อ!!!คือ!

"ไม่ใช่หรอกค่ะพี่โฬม เพื่อนวาวากับเพื่อนหนามเตยเอง เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กๆใช่ไหม ไต้ฝุ่น"

หนามเตยเป็นคนพูดแทนฉันทั้งหมดโดยที่ฉันรับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตจากใครบางคนที่เอาแต่หน้าบึ้งจ้องไปทางพี่โฬม

"ออ!!เป็นแค่เพื่อนสนิทสินะ น้องชื่อไต้ฝุ่นใช่ไหมยินดีที่ได้รู้จักครับ"พี่โฬมพูดพร้อมกับขยับมือมาข้างหน้าเพื่อทักทายทำความรู้จัก แต่ถูกไต้ฝุ่นดันมือกลับอย่างแรง

"ฝุ่นนนน!เสียมารยาท"

ใช่ฉันเองวาวาที่ตกใจกับการกระทำของไต้ฝุ่น จนร้องเสียงหลง

"บางครั้งก็ควรมีมารยาทกับคนที่ควรจะมี ไม่จำเป็นต้องทุกคนเสมอไป "

ไต้ฝุ่นพูดแล้วก็เเหล่หางตาไปทางพี่โฬม

"จะกลับได้ยัง วันนี้ไม่มีเรียนแล้ว"

"พี่ว่าบรรยากาศไม่ค่อยดีแล้วล่ะ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะเดี๋ยวเอาใว้ค่อยเจอกันใหม่ครับน้องวาวา น้องหนามเตย “

"เธอไปรู้จักไอ้เหี้ยนี่ได้ยังไงเธอไม่รู้หรอมันจ้องจะฟันหญิงไปทั่ว มันดังออกในกลุ่มคณะวิศวะ"

"พี่เขาแค่มาถามมานั่งคุยเฉยๆไม่ได้มีอะไรสักหน่อยฝุ่นคิดมากไปแล้ว แล้วเราก็ไม่ได้ชอบพี่เขาด้วย เราไม่ชอบเลยที่ฝุ่นขึ้นเสียงใส่เราแบบนี้ วันนี้เราจะให้หนามเตยไปส่ง เราไม่กลับไปพร้อมฝุ่น "

ทั้ง2สาวเดินออกไปเเล้วเหลือแต่ผมที่ยังนั่งอยู่กับลิ้นที่กำลังดันกระพุ้งแก้มไปมาฟันที่กระทบกันดังกรอดสันกรามนูนที่บ่งบอกว่าผมกำลังข่มอารมณ์ที่ผมกำลังโกรธอยู่ วันนี้ผมไม่ได้กลับห้องและไม่ได้ทักหรือโทรหาวาวาส่วนด้านวาวาก็ไม่ได้ทักหรือโทรหาผมเช่นกัน

ผับโซน Vip

"เบาๆมึงเบาๆไอ้ฝุ่น มึงเป็นไรของมึงว่ะตั้งแต่มาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลงซัดเบียร์เข้าไปเกือบสามขวดแล้วเดี๋ยวก็นอ็คกันพอดี "เสียงไอ้เจไดถามผมด้วยความเป็นห่วง

ปกติผมเป็นคนที่ไม่ค่อยกินเหล้านอกจากมีเรื่องเครียดผมจะดื่นหนักๆ

"นั้นสิไอ้ฝุ่น เมื่อวานยังดีๆอยู่เลยพอมาวันนี้จะได้เรียกปอเต็กตึ้งแล้วหรอว่ะ"

เสียงไอ้ธันย์พูดขึ้นปนติดตลก

"ป๊าบ!!!!"

เสียงฝ่ามือที่ตบลงหัวบนของไอ้ธันย์

"โอ๊ย!!ไอ้ห่าวินตบหัวกูอีกแล้วไอ้สัส กูจะเยี่ยวรดบนที่นอนก็เพราะมึงนี้แหละ"

"มึงเล่นไม่เข้าเรื่องดูสถานะกราณ์ด้วยตอนนี้เป็นยังไง วินพูดพร้อมกับหน้าตาซีเรียส"

"ตกลงมึงมีเรื่องเครียดอะไรมึงเล่ามาให้พวกกูฟังจะได้ช่วยกันแก้ไข " เสียงเจไดพูดดูจริงจัง และเครียดตามไต้ฝุ่น

"วันนี้กูไปรับววา แล้วกูเห็นไอ้เหี้ยโฬม มันกำลังพูดคุยหัวเราะอยู่กับกลุ่มวาวา "พูดจบก็กระดกเบียร์ตาม

"แล้วยังไงต่อ"ธันย์ทำหน้าสงสัย

"มึงก็รู้ไอ้เหี้ยนั้นมันมีข่าวฉาวโฉ่ไปทั่วคณะ แล้วมันมายุ่งกับวาวา มึงคิดว่ามันจะทำอะไร แล้ววันนี้ วาวาก็ทะเลาะกันกับกูเพราะมัน!!!!"

"ถ้ามันทำอะไรวาวา กูไม่ปล่อยมันใว้แน่"

อึก!!!

อ๊วกกก

"เอ้า!!ไอ้ห่า กูว่าแล้วกินไม่ดูลิมิตตัวเองเลย"

ผมรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งโซเซออกมาจากโต๊ะเพื่อรีบไปอ๊วกในห้องน้ำ

"อ๊วก!!!แหวะ!!!"

ทั้งสามคนรีบวิ่งตามหลังไต้ฝุ่นมาเพื่อช่วยพยุงพออ๊วกเสร็จก็หลับคอพับบนโต๊ะ

"สภาพนี้คงไม่ไหวว่ะกูว่าเราพามันกลับห้องเถอะ นี้สินะที่เขาบอกว่าเมาเหมือนหมามันเป็นอย่างนี้เอง"

มาวินพูดแล้วส่ายหัวให้กับคนที่เมาหลับไม่ได้สติ