บทที่ 1 บทที่1. แฟน
คอนโดมิเนียม สวรรค์ชั้น7
ตึกสูงเสียดฟ้าในราคาหลายล้าน ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของเหล่าบรรดาผู้มีฐานะร่ำรวยมาก ภายในห้องริมสุดกว้างขวาง มีชายหนุ่มวัยมหาลัยอาศัยอยู่เพียงลำพัง โดยมักพาแฟนสาวมาบ่อยครั้ง
ลักษณะห้องเปิดประตูก็เจอห้องโถงใหญ่ มีโซฟาเดี่ยวและยาวพร้อมโต๊ะแก้วใส ผนังติดทีวีแอลอีดีจอใหญ่ ทางด้านขวามีระเบียงยื่นออกเพื่อรับลมพร้อมกับสามารถจัดปาร์ตี้เล็กๆ ได้ ห้องครัวอยู่ทางด้านซ้าย เดินเลี้ยวนิดก็เจอห้องน้ำตรงทางเดินกลางก็จะมีห้องนอนใหญ่พร้อมห้องน้ำในตัว
"พี่ดราฟจดเลกเชอร์งงไปหมดเลยค่ะ" เมลินบอกกล่าวแฟนหนุ่มรุ่นพี่ "หนูต้องมาแปลอีกที"
"ก็ตอนนั้นพี่ง่วงมาก ฮ่าๆ"
"ตั้งใจเรียนหน่อยสิคะ สอบเกือบไม่ผ่าน"
"ใครจะเรียนเก่งมากเหมือนเมลิน หืมมม"
"เพราะว่าหนูใช้เวลาว่างอ่านหนังสือ ไม่ได้เที่ยวเตร่เหมือนพี่ ไปเที่ยวทุกวันเลย"
"แต่พี่ก็ไม่เคยขาดเรียนนะ"
ดราฟ ชายหนุ่มวัยยี่สิบสามปี เรียนอยู่คณะบริหารธุรกิจปี 3 ใบหน้ายาวเรียว หล่อเหลาตาเฉี่ยวคมคาย ผิวขาว ส่วนสูง187 หุ่นดี นิสัยเอาแต่ใจ รักสนุก เจ้าสำราญ ชอบดื่มสุรา เป็นทายาทนักธุรกิจบริษัทโฆษณาชื่อดัง
เมลิน สาวน้อยวัยสิบแปดปีบริบูรณ์ เพิ่งเรียนจบมัธยมปลายหมาดๆ ใบหน้ารูปไข่ หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ผิวพรรณดี ผมยาวสไตล์เด็กเรียนสวมแว่น เพราะสายตาสั้นมาก นิสัยอ่อนโยนเรียบร้อยทุกระเบียดนิ้ว เรียนเก่งสอบได้ที่ 1 ทุกเทอมตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาล
"วันนี้จะอยู่กินข้าวเย็นด้วยกันไหม" ดราฟถาม
"หนูคิดว่าจะไปคืนหนังสือที่ร้านเช่า คงไม่ได้อยู่กินข้าวด้วย พี่อยากกินอะไรเดี๋ยวหนูทำให้"
"กินอะไรดีนะ ลูกสาวผู้ช่วยเชฟอยู่นี่ทั้งคน"
"สั่งมาได้เลยค่ะ แต่ขอให้มีส่วนประกอบอยู่ในตู้เย็นนะคะ ถ้าไม่อย่างนั้นก็ต้องลงไปซื้อที่ซูเปอร์มาร์เก็ต"
"งั้นตามใจเลย พี่กินอะไรง่ายๆ ก็แล้วกัน"
"ข้าวผัดไหมคะ หนูเห็นกะหล่ำดอกกับมะเขือเทศสดอยู่ในตู้แช่ เดี๋ยวหนูทำเมนูสมัยเด็กๆ ให้"
ชายหนุ่มพยักหน้าเงื้อมมือมาลูบผมยาวสลวย เมลินยิ้มหวานพลางขยับแว่นหนาเตอะเล็กน้อย ก่อนจะลุกไปยังห้องครัวเพื่อทำอาหารเย็นให้
ทั้งคู่คบหาดูใจกันมาตั้งแต่มัธยม เรียนอยู่ที่สถาบันเดียวกันตั้งแต่ประถม จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ก็นับได้ราว 3 ปี ที่ใช้สถานะแฟนร่วมกัน แทบไม่เคยทะเลาะเบาะแว้ง คงเพราะอุปนิสัยที่ไม่งี่เง่าของเมลิน
หลังจากผัดข้าวพร้อมเก็บไว้ในไมโครเวฟ เมลินร่ำลาแฟนหนุ่มรุ่นพี่พร้อมกับหอบหิ้วกระเป๋าผ้าเดินทางไปยังร้านเช่าหนังสือซึ่งอยู่ใกล้กับบ้าน เป็นปกติที่เธอมักจะอ่านหนังสือตำราทั่วไปเพื่อเก็บสะสมความรู้
เวลาสองทุ่ม
ผับ Cccc
"น้องครับ ประตูทางเข้าพนักงานอยู่ทางด้านหลัง" การ์ดตรวจบัตรยืนขวาง ขณะที่เมลินจะเดินเข้าไป "ตรงนี้ผ่านไม่ได้นะ"
"หนูไม่ใช่พนักงานนะคะ"
"เอ้า เห็นใส่กระโปรงยาวเสื้อแขนสั้นไม่พอ แถมยังรวบผมอย่างไม่เรียบร้อย ดูยังไงก็..ไม่น่าจะใช่คนมาเที่ยว ข้างในเป็นคลับหรูนะครับ แต่งตัวให้มันเหมาะสมสำหรับสถานที่หน่อย"
"แค่แวะมาเอางานที่แฟนเฉยๆ ค่ะ"
"อ๋อออ งั้นก็เข้าไปได้ครับ"
ทุกคนจ้องมองเป็นตาเดียวกัน เพราะการแต่งตัวที่แสนจะเรียบร้อยแถมยังสวมแว่นหนาเตอะ ดูรูปลักษณ์ภายนอกจืดชืดไร้การแต่งแต้มสีสัน ทาเพียงลิปมันเปลี่ยนสีเท่านั้น
เมื่อเดินเข้ามาจ้องมองไปโดยรอบ ก็เห็นแฟนหนุ่มอย่างดราฟนั่งล้อมวงสนทนากับเพื่อนอยู่โซฟากลางคลับ รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหา
"พี่ดราฟคะ" เมลินทัก
"มาได้ไงเนี่ยยย"
"หนูจะบอกว่ารายงานที่พี่ให้ทำเสร็จแล้วนะคะ แต่ว่าหนูลืมไดรฟ์งานไว้ที่โต๊ะคอมห้องพี่"
"พรุ่งนี้พี่เอาไปให้ก็ได้ ไม่เห็นต้องมาถึงที่นี่"
"หนูแวะมาซื้อของให้แม่พอดี เห็นพี่เช็กอินร้านนี้ก็เลยเข้ามา เพราะโทรหาก็ไม่รับสาย"
"สงสัยพี่เปิดระบบสั่นเอาไว้ ลืมเปิดเสียง"
"ถ้าอย่างนั้นหนูกลับก่อนนะคะ"
"อืม ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกด้วยนะ"
"ได้ค่ะ หนูไปนะ"
สาวน้อยโบกไม้โบกมือให้ท่ามกลางสายตาของเพื่อนหลากหลายมหาลัยที่มารวมตัวกัน เพื่อนคนหนึ่งข้องใจจึงเอ่ยถามดราฟเสียงดัง
"น้องสาวเหรอ? ไม่คิดว่ามึงมีน้องสาวด้วย"
"เปล่า กูลูกคนเดียว"
"อย่าบอกนะว่าแฟนมึง!"
"เออ ใช่"
"เชี่ยยย สาวสวยรุมล้อมแต่มึงดันมีแฟนเฉิ่มขนาดนี้เนี่ยนะ..อากาศร้อนฉิบหายใส่กระโปรงยาวไม่เห็นตาตุ่มด้วยซ้ำไป เสื้อคอเต่ารัดจนจะถึงคางอยู่แล้ว ถามจริงมึงคบไปได้ยังไง คนอย่างมึงควรจะได้สาวแซ่บๆ"
"กูคบไว้ใช้งาน เมลินเรียนเก่ง พ่อกูชอบมาก ที่กูมีรถหรูขับก็เพราะสอบได้อันดับที่ทางบ้านพอใจ อีกอย่างคบไว้ก็ไม่ได้เสียหายอะไร โง่จะตาย หลอกง่าย"
"เชี่ยยยย" เพื่อนทั้งโต๊ะอุทานขึ้นพร้อมกัน แทนที่จะห้ามปรามแต่กลับเชิดชูราวกับว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ดราฟมีนิสัยเจ้าชู้มาตั้งแต่เริ่มโตเป็นหนุ่ม แต่เมลินไม่เคยจับได้ ทั้งคู่จึงคบหากันมาเนิ่นนานจนถึงตอนนี้
