บทที่ 4 เมื่อคืน (1)

“หอพักที่นี่ไม่อนุญาตให้ผู้ชายเข้านะคะ”

แล้วผมก็ต้องทำหน้าเซ็งเมื่อมาส่งถึงหอ (ที่น้องนุ่มบอก) ถึงได้รู้ว่านี่เป็นหอพักหญิงล้วน มีแต่ผู้หญิงพัก ส่วนหอผู้ชายอยู่อีกฝั่ง

เหี้ยไรวะ ทำไมผมถึงเข้าไม่ได้

“ป้า แต่ผมไม่มีที่ไปนะ ผมแม่งขับรถจากบางนามารังสิตอ่ะ”

“ค่ะ”

“เข้าห้องน้องไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้ค่ะ” ป้าแม่งยืนยันเสียงแข็ง ผมรู้สึกอยากเค้นคอป้าแต่ได้แค่หันไปยิ้มให้คนข้างๆ

“น้องนุ่มบอกดิคะว่าเราเป็นแฟนกันอ่ะ” ผมพูดหน้าตาเฉย ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกทันทีเพราะผมแม่งเล่นแง่โดยไม่ปรึกษา

“... คะ?”

“บอกไปดิคะว่าพี่เป็นแฟนน้องอ่ะ พี่ตามมาจากรังสิตเลยนะ” ผมพูดแล้วถลึงตากดดันน้องแบบที่ปกติชอบทำกับไอ้พวกที่ผมไปไถตังค์บ่อยๆ น้องนุ่มมีสีหน้ากลัวๆ ก่อนที่จะหันมายิ้มแหยๆ ให้ป้า

“คะ... คือพี่เค้าเป็นแฟนหนูเอง... ค่ะ” ท้ายประโยคเธอหันมามองผมอย่างสิ้นหวัง

“อ๋อ ถ้าหนูยืนยันแบบนี้ก็ได้นะ แต่ที่นี่มีห้องพักรายวันอยู่ข้างๆ กัน ยังไงก็อยู่ด้วยกันไม่ได้นะจ้ะ ให้แฟนหนูไปอยู่ที่นั่นละกัน”

“...”

“แต่ค้างคืนวันนึงก็ราคาประมาณเจ็ดร้อยนะ ไหวมั้ย”

ไอ้แม่เจ๊ด เจ็ดร้อย!

ให้ผมไปไถนายังง่ายกว่า

“น้องนุ่มออกให้พี่ก่อนดิ” ผมหันมาพูดกับร่างเล็กอีกครั้ง เธออ้าปากค้างทันที “พี่ติดไว้ เดี๋ยวมาคืน”

“อะ เอ่อ”

“งั้นก็จ่ายมาก่อนนะ แล้วเข้าไปอยู่ได้เลยค่ะ” ป้ารีบพูดทันที น้องนุ่มทำหน้าสิ้นหวังออกมาอีกรอบ ก่อนที่เธอจะควักแบงค์ร้อยเจ็ดใบส่งให้ป้าอย่างจำยอม

ผมกระตุกยิ้มออกมาอย่างไม่มีความรู้สึกผิด

น้องนุ่มนี่เชื่อฟังดีว่ะ

“แฟนน้องขึ้นไปชั้นสี่นะคะ ห้องพักรายวันที่ว่างอยู่ข้างๆ ห้องน้องผู้หญิงเลย”

“ครับ” ผมตอบกลับแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะจูงมือน้องนุ่มเดินผิวปากเข้าลิฟต์

ก่อนเข้าลิฟต์มันมีประตูนิรภัยที่ต้องเอาบัตรเหี้ยไรสักอย่างแตะด้วยว่ะ ดูแล้วที่นี่เข้ามาไม่ได้ง่ายๆ ถ้าไม่มีไอ้บัตรเหี้ยนั่นแตะแน่

เหมือนจะมาหายาก แต่ผมจะไม่ละความพยายาม

กว่าผมจะรู้ว่าน้องนุ่มเรียนอยู่ไหนก็แดกเวลาไปสามปี สภาพผมตอนนี้ที่ใส่เสื้อตัวเดียวกับเมื่ออาทิตย์ก่อนเพราะไม่มีตังค์ซื้อเสื้อใหม่ มีงานไม่เป็นหลักแหล่ง จน สักเต็มตัว เจาะนู่นเจาะนี่เป็นว่าเล่น ใครจะมาเอา

ผมคิดว่า ก็ผมเป็นแบบนี้อ่ะ ก็อยากเป็นคนแบบนี้อ่ะ ถ้ารับได้ก็รับดิวะ รับไม่ได้ก็ไม่ต้องรับในตัวกู

ดูก็รู้ว่าน้องนุ่มบ้านมีตังค์เลยเรียนมหาลัยดีๆ กับหอพักเจ๋งๆ งี้ได้ งั้นเอางี้ ผมก็แค่บังคับให้น้องนุ่มทำนู่นทำนี่ให้ ออกตังค์ให้นิดหน่อย ให้เราได้มาใกล้ชิดกัน

เดี๋ยวน้องนุ่มก็รักผมไปเอง

ผมคิดแล้วหัวเราะคิกคัก ก่อนที่จะแยกกับน้องนุ่มเข้าห้องคนละห้อง

“เออ! น้องนุ่มคะ” ผมที่เสือกนึกไรขึ้นได้โพล่งขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองร่างเล็ก เธอหันกลับมามองอย่างงงๆ ผมเลยชูโทรศัพท์ที่หน้าจอแตกยับขึ้นมาให้เธอดู “พี่ขอเฟสน้องหน่อยได้ปะ เผื่อไว้คุย”

“ดะ... ได้ค่ะ” น้องนุ่มทำสีหน้ากล้าๆ กลัวๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ผมมากดชื่อเธอ ชื่อที่แจ้งในเฟสมันเป็นภาษาปะกิดผมอ่านไม่ออก แต่รูปหน้าใสยิ้มหวานของน้องที่อยู่ในรูปโปรมันทำให้มั่นใจว่าเป็นเฟสของเธอ

น่ารักชิบหาย ต้องได้มาเป็นเมียให้ได้

“เดี๋ยวพี่ทักไป ตอบด้วย” ผมทิ้งท้ายไว้แค่นั้น น้องนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนที่เราจะแยกย้ายเข้าห้อง

ทันทีที่ปิดประตู ผมที่มีสีหน้ากวนตีนตอนอยู่ข้างนอกก็เปลี่ยนไป

“น่ารักชิบหาย!!”

ผมตะโกนลั่นห้อง ก่อนที่จะกระโดดไปมาอย่างดีใจที่ได้เจอนางฟ้าในใจผมเมื่อสามปีก่อนอีกครั้ง เธอน่ารักมาก ยิ่งโตยิ่งสวย ดูผมยาวๆ นั่นดิ อยากตัดออกจากหัวน้องมาดมก่อนนอนทุกวันเลย

สามปีที่ผ่านมาประสบการณ์ความเหี้ยผมผ่านอย่างโชกโชนมาเยอะจนตอนนี้ผมเหี้ยหนักกว่าเดิม เพราะตอนนี้พ่อปล่อยให้มาอยู่คนเดียวเพราะผมกู่ไม่กลับจนต้องปล่อยให้มาเผชิญโชคแล้วให้หาเงินเอง ทีนี้ผมแม่งเลยหลุดเคว้งไปเลย

แล้วตอนนี้ผมก็มีกลุ่มเพื่อนใหม่ที่มันเป็นแนวบ้าสัก ติดพนันบอล ติดเหล้าบุหรี่ ตอนนี้มีบ้างที่ขายยาแต่ไม่นิยมเสพกัน แต่ผมไม่ได้ขายตามนะ ผมบอกแล้วผมเลิกเล่นยาอย่างถาวรแล้วว่ะ

ผมล้มตัวลงนอนบนเตียง แล้วก็เด้งขึ้นมา

เตียงนุ่มมากไอ้สัส! หอพักในกรุงเทพนี่มันแจ่มจริงๆ

ผมคิดในใจแล้วกดเปิดเฟสเล่น อยู่ดีๆ ก็นึกสงสัยว่าวันๆ น้องนุ่มโพสน์ไรบ้าง จะพร่ำเพ้อห่าเหวไรเหมือนผมมั้ย เลยกดเข้าไปดูในเฟสเธอ

แล้วก็เห็นว่าหน้าเฟสน้องมีแต่รูปกระต่าย หมา แมว อะไรก็ได้ที่เป็นสัตว์เต็มไปหมด ไม่ก็พวกปฐมพยาบาลเบื้องต้นน่ารำคาญ

ไอ้สัตว์พวกนี้ผมเห็นพม่าแถวบ้านผมจับแดกหมดอ่ะ ช่วงที่ทำงานโรงงานแม่งเห็นบ่อยมากจนชิน

แต่นั่นก็แค่แปปเดียว ไม่นับว่ะ

ผมคิดในใจแล้วกดเข้าไปในกลุ่มแชทเพื่อนตัวเองพอเห็นว่าไอ้โล้นทักมา ผมเพื่อนเยอะ เอาจริงๆ ก็เพื่อนกลุ่มใหม่ที่ผมไปเจอ ไอ้พวกนี้แม่งตัวพ่อทั้งนั้น ชีวิตผ่านแต่เรื่องเหี้ยๆ เราเลยมาคบกันได้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มีนัดก๊งเหล้า มึงอยู่ไหน

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : กูอยู่รังสิต

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ไปทำเหี้ยไรรังสิต วันนี้นัดแดกเหล้าบ้านไอ้ห้อย มีมึงไม่ตอบอยู่คนเดียว

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : มาหาหญิงอ่ะคับ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : เหยดเข้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มึงไปหาหญิงถึงรังสิตเลยเหรอวะ

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : เออดิ นี่อยู่ห้องข้างๆ น้อง ค่าห้องแม่งเจ็ดร้อยไอ้สัส กูให้น้องจ่ายให้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : 55555 มึงแม่งเหี้ย

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : แล้วไอ้ห้อยไปไหนวะ ทำไมมันไม่มาร่วมแจมแชทกลุ่ม

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ไปซื้อเหล้าหน้าปากซอย มันเลี้ยง

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : เสี้ยนเลยอ่ะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : (ส่งรูป)

พอผมพิมพ์ว่าเสี้ยนไปไอ้โล้นก็ส่งรูปกองขนมกับลาบน้ำตกหมูมา มันแดกส้มตำแกล้มเหล้ากันด้วย ลาบนี่ของโปรดผมเลยรู้ปะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มึงไม่มาเองนะเพื่อน

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : กูซื้อเบียร์เซเว่นแถวนี้แดกเองก็ได้

กึก

ผมชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนทำไรหล่นพื้น เสียงมันอยู่ข้างห้อง จะให้พูดคือห้องน้องนุ่ม ผมเขยิบไปชิดกับผนังห้อง เงี่ยหูฟัง แล้วก็แทบกรี๊ดเมื่อได้ยินเสียงคนอาบน้ำ

เชี่ย

ห้องแม่งไม่เก็บเสียงหรือว่าตรงนี้แม่งอยู่ข้างห้องน้ำพอดีวะ!

ผมหอบแฮ่กๆ ตอนที่นึกภาพน้องนุ่มที่กำลังอาบน้ำ หน้าแดงก่ำตอนที่พิมพ์ไปหาไอ้โล้นว่า

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : มึง

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : น้องอาบน้ำ กูจะแอบดูยังไงดีวะ

ผมนั่งรออย่างใจจดจ่อ จนเพื่อนผมตอบกลับมา แน่นอนว่าความเหี้ยของเพื่อนผมมันมีเท่ากันกับผมอยู่แล้ว เราคิดแบบเดียวกันตอนนี้ มันเลยถามมาแค่ว่า

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ห้องมึงใกล้กันปะ

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : ใกล้แค่ระเบียงกั้นว่ะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : งั้นมึงปีนเลยไอ้สัส ปีนไปจับน้องทำเมียเลย ไปดูแค่อาบน้ำอย่างเดียวไม่พอ

ผมอ่านข้อความที่มันพิมพ์กลับมา ก่อนที่จะหัวเราะคิกคัก

คิดเหมือนกันเลยว่ะเพื่อน

ผมคิดในใจ ปาโทรศัพท์ลงบนเตียงแล้วเดินไปที่ระเบียงทันที

เอาจริงๆ ความคิดแน่วแน่อย่างเดียวของผมคือจับน้องนุ่มทำเมียอย่างที่เคยบอก ผมเคยมีเมียมาก่อนเมื่อนานมาแล้ว แล้วมันได้กันง่าย แค่ได้กันผู้หญิงก็ติดแล้ว ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องสร้างสถานการณ์เหี้ยไร แค่เปิดซิงน้องเขาแค่นั้นก็ได้สิทธิ์ความเป็นผัวแล้ว ผมจะทำไรกับน้องก็ได้

ผมมองไปทางระเบียงอีกฝั่ง ประตูเปิดไว้เหมือนลองใจว่าผมจะปีนไปหรือไม่ปีน

แต่มันดูถูกความเหี้ยผมน้อยไป

เพื่อให้ได้เปิดซิงผู้หญิงที่ชอบ ผมยอมทุกอย่าง

คิดเหรอวะว่าผมจะคิดแค่มานอนข้างห้องน้องเขาเฉยๆ แล้วกลับบางนาไปมือเปล่า?

[จบพาร์ท : ตะเข้]

เราอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ถูสบู่กับแขนเรียวเล็กของตัวเอง แล้วถูตามตัวลงไป

เรานึกถึงพี่ตะเข้แล้วก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยอยู่ในห้องน้ำ

ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวที่สุด

เราคิดในใจแล้วล้างตัวด้วยฝักบัว สระผม แปรงฟัน แล้วออกมาจากห้องน้ำในชุดผ้าเช็ดตัวผืนเดียว เพราะอยู่ในห้องแค่คนเดียวก็เลยไว้ใจ

แต่ทว่า

เรากลับสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นผู้ชายคนนึงยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าระเบียง เรามองไปแล้วตกใจที่เห็นว่าเป็นพี่ตะเข้ เขาใส่กางเกงยีนส์ตัวเดียวแล้วยืนมองเราจากหน้าระเบียงตั้งแต่หัวจรดเท้า

เราไม่คิดว่าระเบียงฝั่งนี้จะปีนได้เพราะมันห่างกันมากแล้วก็คงไม่มีใครบ้าบิ่นปีนมาขนาดนั้นเลยเปิดไว้ให้ลมเข้า แต่ปิดผ้าม่านไว้กลัวคนจากอีกตึกแอบดู แต่ไม่คิดว่าพี่เขาจะปีนขึ้นมาแล้วเปิดม่านทิ้งไว้เพื่อมองเข้ามาในห้อง

เรารู้สึกหวาดกลัวมากตอนที่พี่เขาทิ้งบุหรี่ลงระเบียงแล้วเดินเข้ามาใกล้ จะหลบเข้าห้องน้ำแต่ขาก็แข็งจนขยับไปไหนไม่ได้

“เพิ่งอาบน้ำเสร็จเหรอคะ” เขาถามยิ้มๆ เรารีบขยับตัวหนี หน้าแดงก่ำเมื่อเขาเสมองที่หน้าอกตัวเองที่มีผ้าเช็ดตัวผืนบางปกปิดไว้ ก่อนที่ร่างสูงจะแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง หน้าตาดูหื่นกระหายมาก

“พะ... พี่ปีนมาทำไมคะ”

“มาดูน้องนุ่มอ่ะว่าทำไรอยู่” เขาตอบหน้าตาย ขยับเข้ามาจนชิดแล้วคว้าข้อมือเราที่จับปมผ้าเช็ดตัวไว้ “ขอดูหน่อยดิ”

“มะ... ไม่เอานะ”

“ขอดูหน่อยไม่ได้ไง?” เขาเลิกคิ้วถาม เราบิดข้อมือหนีทันที “น้องนุ่มก็ไม่มีแฟน พี่ก็ไม่มีแฟน งั้นพี่ก็ดูได้ดิ”

“ไม่ได้... อะ!”

เราสะดุ้งเมื่อดิ้นหนีไม่ทันไรพี่ตะเข้ก็ยกเราอุ้มขึ้นพาดบ่าทันที เราตกใจ หัวใจหล่นหายไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะเราเป็นคนซื่อๆ ไม่ทันคนเราเลยคิดว่าพี่เขาคงไม่ทำอะไร แต่อย่างที่แม่เคยพูดไว้ว่าผู้ชายทุกคนน่ากลัวกว่าที่คิด

พี่ตะเข้พาเราเข้ามาในห้องนอน วางเราลงบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม มันเป็นภาพที่ทำให้เรารู้สึกหวาดกลัวที่สุดในชีวิต

“ยะ... อย่าทำนุ่มเลย” เรายกมือไหว้แล้วร้องไห้ออกมา แล้วพี่ตะเข้ก็เปิดปมผ้าเช็ดตัวเราออกอย่างไม่รอฟัง

เขาเห็นทุกอย่างในตัวเราหมดเลยในวินาทีนั้น

“เด็ดสะระดี่” เขาพูดออกมา ก่อนที่จะโน้มหน้าลงมาไซร้คอเราแล้วบีบหน้าอกเราหนักๆ

“อื้อ”

“น้องนุ่มลองมีผัวดูมั้ยคะ” เขาถาม แต่ไม่คิดจะฟัง ร่างสูงกระชากผ้าเช็ดตัวของเราออกโยนทิ้งไปทางอื่น รอยสักที่เต็มทั้งตัวเต็มทั้งสองแขนของเขาทำให้เราคิดแล้วว่า

... เราพลาดไปแล้ว เราประมาทไปจริงๆ

พี่ตะเข้ที่เมื่อก่อนเคยน่ากลัว ตอนนี้น่ากลัวที่สุด

พี่ตะเข้ตรึงแขนเราไว้แล้วจูบอย่างหนักหน่วง เราไม่รู้จักวิธีจูบด้วยซ้ำ แต่พี่ตะเข้ไม่ปราณีเราเลย เค้าบีบหน้าอกเราแรงๆ แล้วเอาลิ้นเข้ามาในปาก ขยับไปมาจนเรารู้สึกเปียกๆ ที่ริมฝีปากล่าง

พี่ตะเข้ขบริมฝีปากล่างเราเบาๆ บีบหน้าอกเราแรงขึ้นอีก เรามองพี่เค้าทั้งน้ำตา แรงจะถีบไม่มีเลย ขาเราถูกเขายึดไว้แน่น มือเราก็ถึงจับติดกับเตียง ร่างกายเราเปลือยเปล่าต่อหน้าผู้ชายเป็นครั้งแรก

ระ... เรากลัว

เรากลัวมากๆ เพราะเรื่องแบบนี้เราไม่เคย แล้วเราไม่ได้เต็มใจ

พี่ตะเข้จูบคอเราแล้วดูดแรงๆ เรารู้สึกแปลบๆ ที่คอ จนเขาไล่ลงมาที่หน้าอก พี่ตะเข้ดูดดึงอย่างหื่นกระหายจนเราต้องแอ่นตัวขึ้นมา

... เรารู้สึกแปลกๆ

เรารู้สึกเหมือนจะพอใจ แต่ก็กลัว แต่ก็กลัวอยู่ดี

เราไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกยังไงดี

“หัวนมชมพูด้วยว่ะ”

เขาพูดอย่างเคลิบเคลิ้ม บีบหน้าอกเรามาชนกัน ในรัศมีที่มองแล้วมันน่าอายมากๆ เราหน้าแดงซ่าน มองพี่ตะเข้ที่เอาหน้าอกเราทั้งสองเต้ามาดูดยอดอกจ๊วบๆ เหมือนเด็กแล้วก็ได้แต่หลับตาแน่นกลั้นเสียงร้องเอาไว้

“อื้อ...”

“น้องนุ่มสั่นทำไมอ่ะ กลัวเหรอ” พี่ตะเข้หัวเราะคิกคัก เราร้องไห้ออกมา แล้วพี่เขาก็เริ่มกัดทุกส่วนของเราลงไปด้านล่างจนเป็นรอยฟันใหญ่ๆ

“โอ้ย”

“...”

“โอ้ย พี่... นุ่มเจ็บ”

เราพยายามผลักหัวเขาออก แต่พี่ตะเข้ไม่ยอม เขาดันหัวขึ้นมาจูบเราแล้วใช้นิ้วสอดเข้าไปที่ตรงนั้นของเรา สิ่งที่เราไม่เคยให้ใครได้เห็นมาก่อน

“อ๊ะ”