บทที่ 25 นายหญิง

“หึๆ เธอตามอาไม่ทันหรอกกระแตน้อย” คนที่คิดว่ายังหลับอยู่ลืมตาขึ้นมาก่อนจะเอ่ยขึ้น ความจริงเขารู้สึกตัวตั้งแต่เธอยังไม่ตื่นแต่แกล้งหลับต่ออยู่นานจนเธอตื่นขึ้นมา เขากอดเธอไว้ตั้งแต่เมื่อคืนและยอมรับกับตัวเองเลยว่าเขารู้สึกอุ่นใจสบายใจที่มีเธอในอ้อมกอดอุ่นกว่าใครๆที่เคยกอดอุ่นกว่าใครบางคนที่ทำให้เขาปิด...