บทที่ 87 จดทะเบียนสมรส

ตกดึกคืนนั้น

ชัชรินทร์นอนกระส่ายกระสับทรมาณด้วยความคิดถึงเมียรัก นอนพลิกไปพลิกมาก็ไม่หลับ อยากจะไปหาผกาเกศเหลือเกินแต่ก็ทำไม่ได้ 'แง่ล่ะ อาชลให้น้าเมฆเอากุญแจมาล็อกขังเข้าไว้นิจะออกไปหาเมียก็ไม่ได้'

"ชัชคิดถึงพี่ไผ่" ชัชรินทร์ได้แต่เอ่ยอย่างทรมาณนี่แค่ห่างกันไม่นานเขาก็จะเป็นจะตายขึ้นมาแล้ว ผกาเกศล่...