บทที่ 8 EP.8 ใจถึง!
หลังจากนั้นเสือก็ขับรถมาส่งเด็กสาวแค่ที่ปากซอยเพราะกลัวแม่ของเธอจะเห็น
บ้านโฉมงาม
"อะเเม่3000ตามที่เเม่สั่ง" เมื่อกลับมาถึงโฉมงามรีบยื่นเงินให้แม่ทันที
"เออมึงเก่งนิ! เอาไปขายอีกดีไหม"
"พอ! หนูทำตัวลับๆล่อๆจนบางคนคิดว่าหนูเป็นกะหรี่แล้ว"
"ก็หน้ามึงให้นิ5555555555"
"แม่อะ!!
"ชาดี๊ ดาาา ด๊าา ฮืมม" โฉมงามฮัมเพลงพลางแต่งตัวอย่างจัดเต็มเพื่อออกไปท่องราตรีกับเพื่อนตามประสาวัยรุ่น
"เที่ยงคืนต้องถึงบ้านนะอีโฉมงาม" เรไรออกคำสั่งเสียงแข็ง
"จ้า แม่ รู้แล้วๆ"
ผับ Love me
"ทำไมต้องเป็นที่นี่วะ" โฉมงามเอ่ยถามนานาเมื่อมาถึงหน้าผับ
"กูได้ข่าวว่า พี่เวียร์จะมา! เดือนคณะสถาปัตย์เห็นว่าหล่อสุดๆกูอยากเห็น"
"มึงเสือกไปทุกคณะเลยเหรออีนานา ฮ่าๆ"
"แน่นอน!ความสามารถพิเศษกู"
จากนั้นสองสาวก็เดินเข้าไปภายในผับที่มีเสียงเพลงดังกระหึ่มแล้วสั่งเครื่องดื่มด้วยความอยากรู้อยากลอง เมื่อพนักงานเริ่มทยอยมาเสิร์ฟโฉมงามรีบคว้าแก้วเหล้ายกขึ้นกระดกเข้าปากทันทีเพราะกลัวว่าจะเมาไม่ทันก่อนต้องกลับบ้าน
"อี นะ นาาาาา" โฉมงามเรียกเพื่อนเสียงยานคาง เธอเริ่มรู้สึกถึงความมึนเมาเบาๆ
"กูชื่อนานา อีเวร"
"กูชื่อโฉมงามไม่ได้ชื่ออีเวร!!"
"กรี๊ดดดด มาแล้วๆๆๆ พี่เวีย" นานาชี้ไปที่ชายหนุ่มรุ่นพี่คนหนึ่ง
เวียร์ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดิาเข้ามาพร้อมเพื่อนๆพร้อมกวาดสายตามองสาวๆภายในผับด้วยสายตาเจ้าชู้
"เฮ้ยยย โต๊ะมุมนั้นพวกพี่เสือกับ.อีเอยห้องเรานิ" นานาพูดขึ้นเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอีกมุมหนึ่ง
ควับบ!
โฉมงามรีบหันมองตามทันที
"หึ! เหมาะสมดี เสือกับเเรด 5555555" เธอพูดด้วยความหมั่นไส้เมื่อเห็นเอยที่ใส่เสื้อเอวลอยกับกางเกงขาสั้นนั่งควงแขนเสือไม่ยอมห่าง
"มึง! พี่เวียร์หล่อเนอะ" เด็กสาวจ้องรุ่นพี่หนุ่มจนตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นเขาเดินผ่านในระยะใกล้
"ใช่ เรียนปี4 หล่อมากๆ แต่ก็ดังน้อยก็พวกพี่เสืออะ"
"แหวะ ไอ้พี่เสือ หน้าเหมือนแมวโพ่ง!"
"ระวังเถอะ!เกลียดแบบไหนจะได้แบบนั้น555555"
ระหว่างนั้นโฉมงามแอบจ้องมองไปที่เสือตลอด แต่เหมือนว่าเขาจะมองไม่เห็นเธอเพราะอยู่กันคนละมุม
"เดี๋ยวกูมานะ.."
"อีโฉมงามอย่านะมึง!!" นานาพยายามรั้งแขนเพื่อนเอาไว้
"ไม่..ต้องหวงกู กูอีโฉมงามลูกป้าไร นมใหญ่ใจถึงเว้ยยย!!
ตึกๆๆ
พูดจบโฉมงามก็ถือแก้วเหล้าแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะของเวียร์ทันที รูปร่างหน้าตาของเธอสะกดผู้ชายทุกคนในผับเป็นอย่างดี หน้าอกใหญ่สั่นกระเพื่อมยามขาเรียวก้าวเดิน
"พี่ชื่อเวียหรอคะ หนูโฉมงามนะ" เธอกล่าวแนะนำตัวพร้อมส่งยิ้มให้
"น้องโฉมงาม..ชื่อเพราะเหมาะกับหน้า" เวียร์ทักทายกลับอย่างสนอกสนใจ
"นั่งกับพี่ไหม นี่ไอ้เจกับไอ้พีก"
"ดีจ๊ะคนสวย" เจกับพีกโบกมือทักทาย
"สวีสดีคะพี่ๆ พี่เวียร์ชอบดื่มหรอคะ มาบ่อยปะ" ร่างเล็กเอ่ยถามพลางหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ รุ่นพี่หนุ่ม
"ก็ไม่เท่าไหร่ โฉมงามล่ะ? คงจะเริ่มเมาแล้วสินะ"
"มาไม่บ่อยคะ แต่...ตอนนี้ก็แค่มึนๆ อิอิ"
เวียร์และโฉมงามนั่งดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกจนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนสี่ทุ่ม
"โฉมงาม กูว่าเรากลับกันเถอะ 4ทุ่มแล้วนะ" นานาเดินเข้ามาตามเมื่อเห็นว่าเริ่มดึก
"กำลังสนุกเลยอ่า~" โฉมงามตอนนี้เมาไร้สติเป็นที่เรียบร้อย
"นั่งด้วยกันก่อนสิครับน้อง" เวียร์หันไปพูดชักชวนนานา
"ขอบคุณค่ะแต่หนูจะไปจ่ายเงินก่อนแล้วจะมารับโฉมงามกลับแม่มันจะด่า" พูดจบเธอก็รีบเดินกลับไปที่โต๊ะเพื่อรอเช็กบิล
"มึงรีบออกไปเถอะ!" พีกรีบหันไปบอกเพื่อน
"เดี๋ยวพี่ไปส่งนะโฉมงาม" เวียร์ก้มลงกระซิบใกล้โฉมงามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะค่อยๆพยุ่งร่างของเธอที่เมาไม่ได้สติออกไปนอกผับโดยไม่รอนานา
ลานจอดรถข้างผับ22.15น.
"สวยขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่ายังโสด" มือหนาลูบไล้แก้มเนียนเบาๆ
"อื้อออ แม่ไม่ให้มีแฟนค่ะ"
"งั้นพี่ก็เป็นคนแรกเลยสินะ ฮึฮึ" เวียร์พูดพร้อมดึงตัวโฉมงามเข้ามาประกบปากจูบ
นอกรถ
"เอยเมามากเอยไปนอนกับพี่เสือได้ไหมคะ" เอยเดินกอดแขนเสือไม่ห่าง
"ได้สิ! แต่ไปกับพี่อาจไม่ได้นอนนะ" สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหื่น
"แล้วน้องๆสองคนล่ะ?กลับไง"
"ไม่กลับได้ไหมคะ ไปค้างกับพวกพี่ๆได้ไหม"
โค้กและซันยักคิ้วให้กันอย่างมีเลศนัย คืนนี้พวกเขาคงมีเรื่องให้ต้องใช้แรงกันอีกแล้ว
ตุ้บ!
"โอ๊ยยยยยยย!!"
ขณะที่เสือกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่นั้นก็บังเอิญเหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังถูกทำร้าย พวกเขาและเพื่อนๆเลยรีบวิ่งเข้าไปดูด้วยความตกใจ
"เป็นไรมากไหม" เสือรีบพยุงตัวคนเจ็บขึ้น
ควับ!
ทุกคนรีบหันไปมองในรถ
"โฉมงาม!!" ซันและโค้กร้องเรียกชื่อเด็กสาวออกมาดังลั่นด้วยความตกใจ
ตุ้บ!
"อีโฉม!!" เสือรีบปล่อยมือที่พยุงชายหนุ่มคนเมื่อกี้ทันที ทำให้อีกฝ่ายล้มลงพื้นอย่างแรง
"หวาดดี พี่เสือออออ" โฉมงามโบกมือทักทายไปมาด้วยความเมา
