บทที่ 66 66 กินวันละนิด

ร่างสูงเคลื่อนไหวใบหน้าลงต่ำไปหยุดอยู่ตรงเนินดอกไม้งามที่แฉะฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความปรารถนา เขาไร้ซึ่งความลังเลโน้มกายลงซุบซบและเริ่มต้นลิ้มชิมน้ำหวานอย่างเชี่ยวชาญ ปลายลิ้นร้อนระอุกระตุกเร้าและละเลียดชิมหยาดน้ำอุ่นหวานอย่างหิวกระหาย สลับกับการเน้นหนักตรงจุดอ่อนไหวจนคนตัวเล็กสะท้านไปทั้งกาย

“อ๊...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ