บทที่ 72 72 อดีตที่หลุดพ้นแล้ว

แต่ยิ่งพยายามตอกย้ำตัวเองเท่าไร ภาพของเขาก็ยิ่งเด่นชัดในความทรงจำมากเท่านั้น...

ภาพฝ่ามือหนาที่คอยวอร์มครีมจนอุ่นก่อนจะบรรจงนวดลงบนหน้าท้องของเธอทุกค่ำคืน น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่คอยถามไถ่ด้วยความห่วงใย แววตาอบอุ่นยามที่มองเธอ แม้กระทั่งเรื่องการฝืนสั่งให้เธอหยุดทำงานเพื่อพักผ่อน... ทั้งหมดนั้น มันคือสิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ