บทที่ 110 คุณพ่อขา (จบตอน)

เด็กน้อยยิ้มแป้น ก่อนลงจากตักแล้วโผเข้าหาอ้อมกอดที่เฝ้าถวิลหามาตั้งนาน แท้จริงแล้วพ่อของแกก็คือคนที่เด็กๆ เรียกว่าคุณลุงมาโดยตลอดนั่นเอง

และขณะที่สองพ่อลูกกำลังกอดกันอยู่นั้น ร่างเล็กอีกร่างที่นอนอยู่บนเตียงก็ขยับตัว พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบาๆ ทว่าคนที่อยู่ข้างๆ อย่างณรันดานั้นได้ยินว่าลูกสาวคนโ...