บทที่ 122 วันวาน - 3

ณรันดาที่เพิ่งได้หลับอย่างสบายบนเตียงกว้างเพียงชั่วครู่ เริ่มรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ พัดผ่านแก้มนวลอย่างแผ่วเบาไล่ลงไปจนถึงลำคอ หญิงสาวเพียงแค่ขยับตัวอย่างนึกรำคาญเท่านั้น และต้องลืมตาขึ้นอย่างเต็มตื่น เมื่อสิ่งรบกวนนั้นเริ่มขบเม้นเข้าไปที่ลำคอ ฝากรอยเอาไว้

รวิชญ์ไม่เพียงแค่ซุกไซ้เท่านั้น ทว่ามือชำนา...