บทที่ 23 ฉันไม่ได้สั่ง

พายุทรายสีส้มอมแดงกลืนกินทุกสรรพสิ่งเบื้องหน้า ทัศนวิสัยมืดบอดจนมองไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเองที่ยื่นออกไป เสียงลมกรรโชกหวีดหร้องราวกับเสียงคำรามของปีศาจร้าย เกล็ดทรายพัดปลิวเข้ากรีดผิวเนื้อจนแสบไปหมด

ท่ามกลางนรกบนผืนทราย ร่างบอบบางของมิรากำลังเดินโซเซ ก้าวขาลากผ่านความหนาของทรายด้วยความยากลำบาก ริมฝี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ