บทที่ 25 แขกส่วนตัว

กึก!

ฝีเท้าของชีคอาดิลหยุดชะงัก ชายหนุ่มหันขวับมามองหน้าคู่หมั้นของตัวเอง นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ไปด้วยรังสีอำมหิต

"มิราคือเชลยของฉัน ลายลา!"

เสียงทุ้มต่ำตวาดกร้าวจนคนทั้งโถงสะดุ้งเฮือก แม้แต่ฮาซิมที่เพิ่งเดินตามเข้ามายังต้องชะงักกึก

อาดิลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวของลายลา ปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ