บทที่ 5 5

ตอนที่ 18

“ลูกขิง” พริบพราวรีบเดินเข้ามาภายในห้องนอนของลูกสาวอย่างร้อนใจด้วยกลัวว่าลูกชายจะทำอะไรลูกสาวของเธอเหมือนอย่างที่เคยทำเมื่อ 5 ปีก่อน

“ค่ะ..คุณแม่” น้ำขิงเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยรอยยิ้มสดใสในชุดคลุมอาบน้ำ

“เมื่อกี้พี่ชายเราเข้ามาทำอะไรที่ห้องลูก”

“อ๋อ..พี่ชายเอาของมาคืนนะค่ะ” น้ำขิงยิ้มหวานให้ผู้เป็นมารดาตีเนียนกลบเกลื่อนไม่ให้ผู้เป็นมารดาสงสัย

“ของอะไร” พริบพราวหรี่ตามองลูกสาวอย่างจับผิด

“โน๊ตบุ๊คนะค่ะ..คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่าหรอก..ส้มโอบอกว่าลูกกับพี่ชายกลับมาแล้วแม่เลยขึ้นมาเรียกลูกทั้งสองคนลงมาทานข้าวเย็น”

“พอดีหนูทานมาแล้วค่ะ..คุณแม่ยังไม่ทานใช่ไหมคะ” น้ำขิงจำใจต้องโกหกผู้เป็นมารดาด้วยไม่อยากลงไปให้ผู้เป็นมารดาและเหล่าแม่บ้านเห็นสภาพตอนเธอเดินขาถ่าง

“แม่ทานแล้ว..งั้นแม่ไม่รบกวนลูกแล้วฝันดีนะคะคนสวยของแม่” พริบพราวกดจูบลงบนหน้าผากมนของลูกสาวก่อนจะเดินออกไป

5 นาทีก่อนหน้า

“ตื่นก่อน..แม่มา” ไฟเขย่าแขนน้ำขิงอย่างไม่แรงนัก

“อื้อ” น้ำขิงลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย

“ถ้าไม่รีบลุก..ฉันจะบอกกับแม่แล้วนะว่าฉันเจาะไข่แดงเธอแล้ว” น้ำขิงรีบดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอนวิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

กลับมาปัจจุบัน

ตกดึก

00 : 00 น.

น้ำขิงที่หิวข้าวจนไส้จะกิ่วเดินเปิดไฟฉายในโทรศัพท์มือถือของตัวเองลงมายังชั้นล่างของคฤหาสน์เธอเดินตรงไปที่ห้องครัวใหญ่อย่างกล้าๆกลัวๆ

“ไม่น่าโกหกคุณแม่เลยว่าทานข้าวมาแล้ว..หิวก็หิวผีก็กลัว” น้ำขิงพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“แมวขโมย”

“กึก..เฮือก!” น้ำขิงสะดุ้งตกใจหันไปมองตามน้ำเสียง ทุ่มต่ำที่ดังขึ้นจากมุมมืดอย่างกล้าๆกลัวๆ ไฟเดินออกมาจากมุมมืดของห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์เขาเดินกอดอกตรงมาหาน้องสาวต่างสายเลือด

“พี่ชาย..น้องตกใจหมดเลย” น้ำขิงเอามือทาบอกโล่งอกไปทีที่เป็นพี่ชายเธอก็นึกว่าจะโดนผีหลอกเข้าซะแล้ว “มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้คะ”

“ฉันสิต้องถามเธอ..เธอลงมาทำอะไร”

“น้องหิวข้าวเลยลงมาหาข้าวกินค่ะ”

“อาหารไม่มีแล้ว..แม่บ้านเททิ้งหมดแล้ว”

“อ้าว..” น้ำขิงทำหน้าหงอยคอตกท่าทางของเธอเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากไฟได้เป็นอย่างดี

“กินต้มมาม่าได้ไหม” ไฟเอ่ยถามน้องสาว

“ได้ค่ะ” น้ำขิงพยักหน้าตอบเสียงใสผิดจากเมื่อกี้ที่ยืนคอตก

“ไปนั่งรอที่โต๊ะเดี๋ยวฉันทำให้”

“พี่ชาย..น้องไม่เอาผักนะ” น้ำขิงเอ่ยบอกพี่ชายเสียงใสพลางกดโทรศัพท์มือถือของตัวเองเล่นไปด้วย

“ไม่ยอมกินผักแก้มเลยเกี๊ยวแบบนี้ไง” ไฟเอ่ยแซวน้องสาวก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัวต้มมาม่าใส่หมูสับให้น้องสาวทันที ใช้เวลาทำไม่นานไฟจึงเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับชามต้มมาม่ากลิ่นหอมฉุยเขาวางชามมาม่าลงบนโต๊ะทานอาหารให้น้องสาว

“นี่..ต้มมาม่าของเธอ” ไฟนั่งลงข้างๆน้องสาวพลางรินน้ำเย็นใส่แก้วให้เธอไปด้วย

“ขอบคุณค่ะพี่ชาย” น้ำขิงพนมมือไหว้ขอบคุณพี่ชายก่อนจะหันมาตักเส้นมาม่าเข้าปากอย่างมูมมาม

“มูมมามไม่เปลี่ยนเลยนะ” ไฟดึงแก้มป่องอมชมพูระเรื่อของน้องสาวอย่างเบามือ เขามองเธอด้วยแววตาที่อบอุ่นแตกต่างจากที่มองผู้หญิงคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

“จะไม่ชวนฉันหน่อยเหรอ..ใจคอจะกินคนเดียวเลยหรือไง”

“พี่ชายก็ยังไม่ทานข้าวเย็นเหมือนกันเหรอคะ” น้ำขิงเงยหน้าออกจากชามมาม่าจ้องมองพี่ชายด้วยแววตาบ้องแบ๊วไร้เดียงสา

“ฉันจะทานได้ยังไงในเมื่อเธอยังไม่ได้ทานอะไรเลย..คิดว่าฉันจะกินลงเหรอ” คำตอบของไฟเรียกรอยยิ้มหวานจากน้องสาวได้ไม่ยาก “ฉันรอกินพร้อมเธอ”

“แล้วพี่ชายลงมาทำอะไรข้างล่างดึกดื่นป่านนี้คะ”

“ลงมารอเธอไง”

“รอน้อง?” น้ำขิงมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายตาแป๋วด้วยไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พี่ชายพูด

“ใช่..ฉันรู้ว่าเด็กเกี๊ยวกินเก่งอย่างเธอคงทนความหิวไม่ได้แน่นอน..ฉันเลยลงมารอ” มือหนาแย่งตะเกียบกับช้อนในมือของน้องสาวก่อนจะตักเส้นมาม่าป้อนใส่ปากให้น้องสาว “ยังเจ็บอยู่ไหม...อาทิตย์หน้าพ่อกับแม่ไม่อยู่เราคงจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้นฉันจะรีบเคลียร์งานพาเธอไปเที่ยว”

“แต่น้องต้องเรียนหนังสือ”

“ลาได้ไหม..ฉันอยากใช้เวลาอยู่กับเธอแค่สองคนนานๆกว่านี้หน่อย”

“แต่ช่วงนี้น้องเรียนหนักต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย..น้องไม่มีเวลามากขนาดนั้น”

“งั้นฉันจะไปนั่งเฝ้าเธอที่โรงเรียน”

“ไม่ได้นะคะ..ถ้าทำแบบนั้นเพื่อนๆของน้องจะมองน้องยังไง”

“กลัวเสียภาพลักษณ์ดาวโรงเรียนหรือไง..เธอแคร์แต่คนอื่นจะมองเธอยังไงแต่เธอไม่เคยแคร์ฉันเลย”

“รอน้องขึ้นมหาวิทยาลัยก่อนได้ไหมคะ..ถ้าถึงตอนนั้นพี่ชายจะไปนั่งเฝ้าน้องที่มหาวิทยาลัยทั้งวันก็ย่อมได้” ไฟพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ “แล้วช่วงนี้อย่ามาหาน้องบ่อยได้ไหมคะ..มาแค่ตอนไปส่งกับไปรับน้องที่โรงเรียนก็พอ”

“ก็ได้” ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากทำให้เธออายเพื่อนถ้าเธอไม่ต้องการให้เขาไปหาบ่อยๆเขาก็จะไม่ไป

“พี่ชายไม่พอใจที่น้องขอเหรอคะ” น้ำขิงเอียงคอถาม

“คิดว่าไงล่ะ” ไฟวางตะเกียบกับช้อนลงเขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหมายจะเดินขึ้นไปบนชั้นสองของคฤหาสน์แต่ทว่า น้ำขิงคว้ามือของเขาไว้ก่อน “มีอะไร” น้ำเสียงที่อบอุ่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาจนดูน่ากลัว

“น้องขอโทษค่ะ”

“เรื่องอะไร”

“ที่น้องบอกว่าไม่ให้พี่ชายไปหาที่โรงเรียนบ่อยๆ” น้ำขิงพูดด้วยน้ำเสียงเบาลงด้วยกลัวว่าพี่ชายจะเหวี่ยงใส่เธอเหมือนเมื่อ 5 ปีที่แล้ว

“ปล่อย” ไฟสะบัดแขนออกจากการพันธนาการของน้องสาวอย่างไม่แรงนัก

“พี่ชาย~” น้ำขิงเรียกพี่ชายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือก่อนจะรีบวิ่งตามพี่ชายขึ้นไปบนชั้นสองคฤหาสน์เท้าเล็กวิ่งเอาตัวเข้าไปแทรกบานประตูในตอนที่พี่ชายกำลังจะปิดประตูห้องนอน

“ออกไป” ไฟดุน้องสาวเสียงเข้ม

“พี่ชาย~” น้ำขิงสวมกอดพี่ชายไว้แน่นมือเล็กลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งของพี่ชายต่างสายเลือดไฟไม่ได้ขัดขืนเขายืนให้เธอลูบไล้นานเท่าที่เธอต้องการ มือเล็กเลื่อนขึ้นมาลูบไล้รอยสักรูปเปลวไฟบนหัวไหล่ทั้งสองข้างของพี่ชาย

“พี่ชายเห็นอะไรตรงหัวไหล่ของพี่ชายไหมคะ”

“อะไร”

“รอยสักของคนเลวไงคะ” น้ำขิงส่งยิ้มให้พี่ชายจนตาหยี

“ฉันก็ไม่เคยบอกว่าฉันเป็นคนดี”

ตุ้บ!

ไฟผลักไหล่ของน้องสาวให้ล้มนอนลงบนเตียงนอนก่อนจะก้าวขาขึ้นมาคร่อมร่างของน้องสาวไว้

“อยากลองขึ้นดูไหม” ไฟเอ่ยถามน้องสาวด้วยน้ำเสียงกระเส่าพลางไล่ตามองเรือนร่างอรชรสมบูรณ์แบบราวกับถูกพระเจ้าปั้นขึ้นมาของน้องสาวอย่างหลงใหล

“พี่ชาย..แต่น้องยังเจ็บอยู่” น้ำขิงจับมือหนาของพี่ชายไว้ในตอนที่เขากำลังจะถอดชุดนอนกระโปรงสีขาวลายลูกไม้ตัวบางของเธอออก

“เดี๋ยวใช้เจล” มือหนาเอื้อมไปหยิบขวดเจลหล่อลื่นยี่ห้อดังออกมาจากลิ้นชักข้างหัวเตียง มือหนาอีกข้างถลกกระโปรงสีขาวตัวบางของน้องสาวออกเผยให้เห็นกลีบดอกไม้งามอวบอูมที่ไม่มีแพนตี้ปกปิด

“ทำไมไม่ใส่กางเกงใน” มาเฟียหนุ่มดุน้องสาวเสียงเข้มเธอเดินลงมาหาข้าวกินข้างล่างตอนดึกดื่นโดยที่ไม่สวมใส่แพนตี้ก่อนลงมาได้อย่างไรถ้ามีลูกน้องของเขาเดินเข้ามาเห็นเธอในสถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้เธอจะทำอย่างไรถึงชายอื่นจะทำได้เพียงแค่มองแต่เขาก็ไม่ชอบอยู่ดีเขาอยากจะเก็บเธอไว้มองคนเดียว

“ก็น้องลงไปแค่แป๊บเดียวหนิคะไม่คิดว่าจะเจอพี่ชายอยู่ข้างล่าง”

“เธอจะบ้าเหรอ..ชุดนอนเธอก็โป๊มากพอแล้วเธอยังไม่ใส่กางเกงในอีกเหรอ” มาเฟียหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาหนักๆนับวันน้ำขิงยิ่งโตขึ้นเธอก็ยิ่งแต่งตัวเซ็กซี่ขึ้นทุกวันถึงหน้าตาเธอจะดูใสซื่อไร้เดียงสาแต่หน้าอกกับบั้นท้ายของเธอมันไม่ได้เป็นแบบนั้น มาเฟียหนุ่มถอดชุดนอนสีขาวตัวบางของน้องสาวออกเผยให้เห็นหน้าอกใหญ่คัพ E ทรงหยดน้ำที่ไร้ซึ่งบราปกปิด

“น้ำขิง” มาเฟียหนุ่มเรียกชื่อน้องสาวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “ทำไมไม่ใส่บราก่อนลงไป” 

“น้องไม่ชอบใส่..มันอึดอัดน้องไม่ชอบ..ตอนกลางวันน้องใส่ทั้งวันแล้วตอนกลางคืนน้องขอพักเต้าบ้าง” น้ำขิงลุกขึ้นมาสวมกอดพี่ชายอย่างออดอ้อนราวกับแมวน้อยไร้เดียงสา มาเฟียหนุ่มผลักไหล่ของน้องสาวนอนลงราบกับเตียงนอนอีกครั้งก่อนจะถอดกางเกงนอนขายาวของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว

“กรี๊ดดด!อ๊ะอ๊ะอ๊ะ..อึก..พี่ชาย~น้องเจ็บ..อ่าา..อึก” แท่งเอ็นใหญ่กระแทกกระทั้นเข้ามาในร่องสวาทคับแคบพรวดเดียวมิดลำทำเอาเด็กสาวหน้าเหยเกด้วยความจุก

“ทำตัวยั่วเอ็นฉิบหาย..อ๊าส์!” ปึก ปึก ปึก สะโพกสอบขยับสะโพกซอยเข้าออกถี่ๆ

“อ๊ะอ๊ะ..อ้าส์~ฮือน้องขอโทษ..มะ..ไม่ไหวแล้วน้องเสียว” ฟันคมดูดเลียขบกัดยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อที่แข็งชันสู้ลิ้นสากอย่างมูมมามลมหายใจอุ่นๆพ่นออกมาเป่ารดหน้าอกใหญ่

“ใครสอนให้ไม่ใส่ชั้นในก่อนลงไป” พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบกันดังทั่วห้องนอนโชคดีที่ห้องนอนของมาเฟียหนุ่มเป็นห้องเก็บเสียงไม่งั้นป่านนี้คนทั้งคฤหาสน์คงได้พากันแตกตื่นตกใจกันหมด

“ฮึก...ไม่โกรธน้องนะ..อ๊ะอ๊า..นะ..น้องขอโทษฮือ..น้องแค่ไม่ใส่บราเองนะ..อ๊า” เด็กสาวส่งเสียงร้องครวญครางออกมาไม่เป็นภาษาเมื่อยามแก่นกายใหญ่อัดกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องสวาทเปียกแฉะอย่างไร้ความปราณี

“หึ..แฉะขนาดนี้เจลคงไม่จำเป็นแล้ว” มาเฟียหนุ่มยักยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจับเด็กสาวนอนพลิกคว่ำหันหลังให้

ตอนที่ 19

ชายหนุ่มจับเด็กสาวนอนคว่ำราบกับเตียงนอนมือใหญ่ยกบั้นท้ายงอนงามของเด็กสาวโก้งขึ้นเล็กน้อยท่อนขาแกร่งดันเรียวขาสวยถ่างออกจากกันกว้างเผยให้เห็นกลีบดอกไม้งามสีชมพูระเรื่ออวมอูมไร้ซึ่งเส้นขนปกปิดแย้มบานออกจากกันทำให้ชายหนุ่มสามารถมองเห็นกลีบดอกไม้งามอวบอูมได้อย่างชัดเจนร่องอวบอูมของเด็กสาววัยแรกแย้มทำเอาชายหนุ่มหายใจติดขัดขึ้นมาทันที ชายหนุ่มดึงแก่นกายใหญ่ออกจากช่องทางรักคับแคบก่อนจะถ่มน้ำลายรดร่องสวาทอวบอูมจนเปียกแฉะไปด้วยน้ำลายใสของชายหนุ่มลิ้นสากตวัดลิ้นเลียน้ำเมือกสีใสที่ไหลเยิ้มออกมาจากร่องสวาทอวบอูมอย่างมูมมามลิ้นสากดูดดุนกลีบดอกไม้งามอย่างละเมียดละไมก่อนจะผละใบหน้าหล่อเหลาออก ชายหนุ่มเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างใจเย็นก่อนจะจับแก่นกายใหญ่ถูไถไปตามรอยแยกเปียกแฉะของเด็กสาว

“อย่าทำแรงนะน้องเจ็บ” น้ำขิงร้องบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ยังเจ็บอยู่เหรอ..เดี๋ยวดูให้” นิ้วยาวแหวกกลีบดอกไม้งามให้แยกออกจากกันพลางสอดนิ้วกลางเข้ามาในรูสวาทเปียกแฉะ

“อื้อออ..อ๊า..น้องไม่สบายอยู่นะ..อ๊ะอ๊า!..อย่าแกล้ง” นิ้วยาวกระทุ้งเข้าออกถี่ๆจนมีน้ำหวานสีใสกระเด็นออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องแกร่ง

“อ๊ะ!อื้อ” เด็กสาวตาเบิกโพลงเมื่อโดนแก่นกายใหญ่แทงเข้ามาในช่องทางรักคับแคบของเธอจนสุดความยาวของมันในคราวเดียวโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวสะโพกสอบกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าใส่อย่างหนักหน่วง พั่บ พั่บ พั่บ 

“พรุ่งนี้เตรียมลาป่วยได้เลย..เธออาจจะลุกไม่ขึ้น..อ่าส์!” ปึก ปึก ปึก ชายหนุ่มกระหน่ำสะโพกอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าใส่ร่องสวาทคับแคบอย่างบ้าคลั่งแก่นกายใหญ่ชนเข้ากับพนังมดลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่าความรุนแรงของชายหนุ่มทำให้ช่องทางรักคับแคบฉีกขาดอีกรอบเลือดสีแดงสดไหลชโลมอาบแก่นกายใหญ่เลือดสีแดงสดหยดลงผ้าปูที่นอนสีดำของชายหนุ่มหยดแล้วหยดเล่า

“อ๊ะอ๊ะ..อึก..พี่ชาย~ ไหนบอก..อ๊ะ!..จะทำเบาๆ กับน้องไงคะ..อึก..นะ..น้องเจ็บ..ฮือๆ” เด็กสาวอ้อนวอนทั้งน้ำตาความรุนแรงของชายหนุ่มทำให้เธอทรมานไม่น้อย

“โอ้วววว!!ซี้ดดดด!เบาแล้ว...อ๊าส์!” ชายหนุ่มเปล่งเสียงคำรามดังก้องไปทั่วห้องนอนหัวเตียงกระทบเข้ากับผนังกำแพงสนั่นหวั่นไหวตามจังหวะกระแทกกระทั้นดิบเถื่อนของชายหนุ่ม

“พี่ชาย!..อ๊า~..อย่าเน้นตรงนั้นอย่าทำแบบนั้นสิ..นะ..น้อง..จะ..จุก..อึก” สะโพกสอบกระแทกกระทั้นถาโถมแรงกายเข้าใส่จุดกระสันอย่างบ้าคลั่งเข้าออกระรัวเร็วจนร่างเล็กนิ่วหน้าด้วยความจุกหยาดน้ำตาเอ่อล้นออกมาจนม่านตาพร่ามัว

“อยากให้ทำเบาเหรอ.. แต่ถ้าเบาเธอจะไม่เสียวนะ” เด็กสาวอาศัยจังหวะที่สะโพกสอบผ่อนแรงลงขยับตัวออกห่างอย่างรวดเร็วจนแก่นกายใหญ่หลุดออกจากช่องทางรักสีชมพูอวบอูม “จะคลานไปไหนเด็ก..มานี่” มือใหญ่จับเรียวขาสวยกระชากเข้าหาตัว

“กรี๊ดดด!พี่ชายปล่อยน้องนะ..น้องไม่ทำแล้วน้องแสบ” คำพูดของเด็กสาวกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อโดนชายหนุ่มประกบจูบปิดปาก ชายหนุ่มจับเรียวขาสวยพาดบนบ่าแกร่งก่อนจะเริ่มขยับสะโพกซอยเข้าออกอย่างดุดัน

“อ๊ะ..อ๊า..มะ..ไม่ไหวแล้ว..นะ..น้องเสียว..อ๊า~ ไม่เอาท่านี้มันลึก..ฮึก” นิ้วยาวล้วงเข้ามาในโพรงปากเล็กของเด็กสาวพลางขยับสะโพกสอบซอยเข้าออกอย่างเนิบนาบน้ำลายใสของเด็กสาวที่ไหลออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมนและนิ้วยาวของชายหนุ่มตวัดลิ้นเลียกลืนน้ำลายสีใสของเด็กสาวอย่างไร้ความรังเกียจ ก่อนจะผละใบหน้าออกมาจากโพรงปากหวานในนาทีต่อมา

“อ๊าส์..หุ่นโคตรเอ็กซ์..อ๊าส์..โคตรแน่น..ซี๊ดดดดครางชื่อฉันดังๆ” ชายหนุ่มล้วงนิ้วกลางเรียวยาวเข้ามาในโพรงปากหวานอีกครั้งพลางขยับสะโพกซอยเข้าออกถี่ๆ

“อ๊ะ..อ๊า..ปะ..ปล่อยน้องนะ..อ๊า..ปล่อยน้อง..ฮือๆ.. ฮึก..นะ..น้องจุก..อ๊า!” สะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องสวาทบวมช้ำอย่างบ้าคลั่งจนเด็กสาวหอบหายใจหนักๆหน้าอกใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกกระทั้นเด็กสาวจิกเล็บลงท่อนแขนแกร่งอย่างแรงเพื่อระบายความเจ็บและความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มมอบให้อย่างบ้าคลั่งภายในกายสาวตอดรัดแก่นกายใหญ่ถี่ๆยิ่งทำให้ชายหนุ่มถาโถมแรงกายเข้าใส่ไม่ยั้ง

“โอ้ววว!..ซี๊ดดดดวันนี้ขอปล่อยในนะ..อ๊าส์!..อ๊าส์!จะแตกแล้ว” ชายหนุ่มกระตุกเกร็งถี่ๆก่อนจะฉีดพ่นน้ำคาวเข้ามาในโพรงมดลูกทุกหยาดหยด

“อ๊าสสสสส!!”

วันต่อมา

“อื้อ” น้ำขิงตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าของวันใหม่แค่ขยับตัวเพียงนิดความเจ็บปวดก็แล่นเข้ามาทั่วเรือนร่างจนยากที่จะขยับ

“ถ้าเจ็บก็นอนลง..วันนี้วันหยุดนักขัตฤกษ์โรงเรียนเธอหยุด” น้ำเสียงทุ่มต่ำของไฟดังขึ้นจากนอกระเบียงห้องนอนเขาเดินกลับเข้ามาในห้องนอนโดยที่เขาสวมใส่กางเกงยีนส์สีดำเพียงแค่ตัวเดียวท่อนบนเปลือยเปล่าพร้อมกับมือของเขายังคีบบุหรี่อยู่

“วันนี้แม่ไม่อยู่” ไฟเดินเข้ามาหาน้องสาวต่างสายเลือดพลางใช้หลังมือวัดอุณหภูมิบนหน้าผากให้น้องสาวไปด้วย

“ตัวอุ่นๆ..เดี๋ยวเช็ดตัวแล้วกินข้าวกินยาค่อยกลับมานอนพัก”

“พี่ชายนิสัยไม่ดี” น้ำขิงจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายเขม็ง

“ขอโทษได้ไหมล่ะ..แต่จะโทษฉันฝ่ายเดียวก็ไม่ได้เพราะเธอเกิดมาตัวเล็กเอง” มาเฟียหนุ่มแกล้งเย้าแหย่น้องสาวนึกเอ็นดูในความทำหน้าบูดบึ้งของเธอ

10 : 10 น.

น้ำขิงเดินลงบันไดชั้นสองของบ่้านช้าๆอย่างทุลักทุเลทำให้เหล่าแม่บ้านต่างมองมาที่เธอด้วยความสงสัยทำไมคุณหนูของบ้านถึงได้เดินขาถ่างลงมาแบบนั้น น้ำขิงที่เห็นเหล่าแม่บ้านกำลังยืนกวาดพื้นบ้านกันอยู่มองมาที่เธอเป็นตาเดียวกันจึงชะงักไปครู่หนึ่ง

“เกี๊ยว'“ ไฟรีบวิ่งลงมาช้อนตัวน้ำขิงขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวเขาเดินอุ้มเธอไปที่ห้องครัวทันที เหล่าแม่บ้านต่างพากันมองหน้ากันเลิ่กลั่กแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา

“เดินขาถ่างแบบนี้ยังจะกล้าเดินลงมาคนเดียวโดยที่ไม่รอฉันอีกนะ” มาเฟียหนุ่มดุน้องสาวเสียงเข้ม

“พี่ชาย..แม่บ้านจะเอาไปพูดไหมน้องกลัวพวกแม่บ้านจะเอาไปบอกคุณแม่”

“เรื่องนั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการเองเธอไม่ต้องเป็นกังวล” มือหนาลูบศีรษะทุยของน้องสาวปลอบประโลมไม่ให้เธอคิดมาก

หลายวันต่อมา

@โรงเรียนนานาชาติxxx

พักเที่ยง

“น้ำขิง..พี่ชายเธอมาหาน่ะพี่ชายเธอฝากเรามาบอกเธอว่าให้เธอไปหาที่โรงจอดรถ” เพื่อนสาวคนหนึ่งในชั้นเรียนของน้ำขิงเดินเข้ามาบอกน้ำขิงก่อนจะเดินออกไปจากห้องเรียนทันที

“ทำไมช่วงนี้พี่ชายน้ำขิงมาหาบ่อยจัง” วกวนเอ่ยถามน้ำขิง

“ช่วงนี้พี่เราว่างน่ะ..พวกเธอไปทานข้าวเที่ยงกันก่อนเลยเดี๋ยวค่อยเจอกันคาบบ่าย” พูดจบน้ำขิงจึงรีบวิ่งแจ้นไปหาพี่ชายที่โรงจอดรถทันทีโดยที่มีสายตาไม่พอใจของวกวนมองตามไปจนลับตา

“น้ํามันพรายไป๊..จะได้จบๆ” ชะเอมที่ยืนมองวกวนกับน้ำขิงอยู่ตั้งแต่แรกเอ่ยแซวกวนอย่างยียวนกวนประสาท

“เมื่อไหร่ไอ้แก่นั้นมันจะเลิกกับน้ำขิงสักที..เมื่อไหร่มันจะหายไปจากโลกนี้สักทีวะ” วกวนเดินกลับเข้ามาในอาคารเรียนอย่างหัวเสีย

“แอบชอบผู้หญิงของเขายังไม่พอ..มึงยังแอบแช่งให้เขาเลิกกันอีกนะ..เลวได้ใจจริงๆไอ้บัดซบเอ๊ย” ชะเอมส่ายหน้าใส่เพื่อนรักน้อยๆ

“ก็ไม่แปลกที่มึงจะมองกูเป็นเลวเพราะกูก็มองว่ามึงเหี้ยเหมือนกัน” วกวนยอกย้อนกลับ

“ยอกย้อนเก่งจริงๆ..ไอ้สันขวาน” ชะเอมแยกเขี้ยวใส่วกวนอย่างนึกหมั่นไส้

“ด่ากูได้อร่อยนะ” วกวนกระแทกหมัดหนักๆลงที่แผ่นหลังบางของชะเอมโดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าเธอเป็นเพียงแค่ผู้หญิงบอบบางคนหนึ่ง

 ผัวะ!

“ซี๊ดดด..เจ็บนะอีวก” ชะเอมซี๊ดปากด้วยความเจ็บ 

“กูไม่ซัดหน้ามึงก็บุญแล้ว” วกวนตอบ

“หน้ากีจริงๆไอ้บัดซบ” ชะเอมว่าให้เพื่อนรักอย่างคาดโทษ 

“สมน้ำหน้า”

“รับบทหวงทิพย์แล้ว1..มึงหวงทิพย์เหรอ” ชะเอมเลิกคิ้วถาม

“อะไร” วกวนขมวดคิ้วเป็นปมงงกับสิ่งที่เพื่อนรักพูด

 “หวงทิพย์แปลว่าหวง..แต่...ไม่มีสิทธิ์หวง” ชะเอมตอบ

“พูดอะไร..ทิพย์อะไรของมึง..กูงง”

“ที่กูพูด..มึงไม่เข้าใจ?”

“ถ้าเข้าใจแล้วกูจะถามเพื่อ”

“ถ้ายังไม่เข้าใจก็ย้อนกลับไปฟังที่ต้นคลิป”

“คลิปไหน”

“โว๊ะ” ชะเอมเดินหันหลังให้วกวนอย่างเบื่อหน่ายทำให้วกวนต้องเดินตามเพื่อนรักไป

ตอนที่ 20

“พี่ชาย” น้ำขิงวิ่งหอบเข้ามาหาพี่ชายต่างสายเลือดที่นั่งคุยโทรศัพท์กับพนาเพื่อนรักของเขารอเธออยู่ในรถยนต์คันหรูของเขาเอง

“แค่นี้ก่อน” ไฟตอบกลับคนปลายสายก่อนจะกดวางสายไป

“เรียนเหนื่อยไหม” มาเฟียหนุ่มกดจูบลงบนหน้าผากมนของน้องสาว

“นิดหน่อยค่ะ..แต่หิวข้าวมากกว่า” น้ำขิงตอบพี่ชายเสียงใสพลางยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มสากของพี่ชายฟอดใหญ่

“อยากกินอะไร” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามน้องสาวเสียงเรียบ

“พี่ชายอยากกินอะไรคะ” น้ำขิงถามกลับ

“อยากกินเธอ” ริมฝีปากหนากดจูบแนบชิดกับริมฝีปากอวบอิ่มลิ้นสากสอดแทรกเข้ามาควานหาความหวานในโพรงปากเล็กทั้งคู่แลกน้ำลายกันอยู่นานนับนาทีกว่าที่น้ำขิงจะเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกมาก่อน ริมฝีปากหนาตวัดลิ้นเลียคราบน้ำลายออกจากริมฝีปากอวบอิ่มให้น้องสาวอย่างละเมียดละไม

“อยากกินอะไร” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามน้องสาวอีกครั้งพลางเลียริมฝีปากของตัวเองไปด้วย

“น้องอยากทานชาบูค่ะ”

“ถ้าชาบูเธอจะไปเรียนคาบบ่ายไม่ทันนะ”

“งั้น..ลาคาบบ่ายก็ได้ค่ะ” น้ำขิงตอบกลับเสียงหวานพลางส่งยิ้มหวานให้พี่ชายจนตาหยี

“ไหนบอกว่าช่วงนี้จะสอบไม่อยากขาดเรียนไง”

“ก็น้องอยากกินชาบูหนิคะ”

“กินตอนเย็นก็ได้ร้านมันไม่หายไปไหนหรอก”

“วันนี้น้องอยากอยู่กับพี่ชาย~” น้ำขิงกัดริมฝีปากอย่างยั่วยวนพลางยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆพี่ชาย

“อย่ามายั่ว..ฉันไม่อยากทำเธอเลือดออกอีก” มาเฟียหนุ่มหายใจติดขัดแก่นกายใหญ่ผงาดดีดขึ้นแข็งชันอยู่ภายใต้กางเกงยีนส์ราคาแพงแก่นกายใหญ่ดีดดันขึ้นมาจนรู้สึกปวดหนึบ ใบหน้าหล่อเหลาติดเย็นชาเบือนหน้าออกไปอีกทางด้วยไม่อยากสบตากับแววตายั่วยวนของน้องสาวเพราะเมื่อคืนเขาเพิ่งทำรุนแรงกับเธอไป

“น้องล้อเล่น~” น้ำขิงฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้กลั่นแกล้งพี่ชายสำเร็จ มาเฟียหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาหนักๆก่อนจะหันหน้ากลับมาคุยกับน้องสาวเสียงเข้ม

“คืนนี้ฉันจะไปกินเหล้ากับเพื่อน..เธอนอนคนเดียวได้ไหม”

“น้องขอไปด้วยได้ไหมคะ” น้ำขิงออดอ้อนพี่ชายตาปริบๆ

“เธอไม่ชอบกลิ่นบุหรี่..ที่นั้นมีแต่กลิ่นเหล้ากับกลิ่นบุหรี่..เดี๋ยวพอไปถึงก็งอแงอยากกลับบ้านอีก”

“พี่ชายจะไปเอากับผู้หญิงคนอื่นใช่ไหมคะ” น้ำขิงทำหน้ามุ่ยมองใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายผ่านม่านน้ำตาพร่ามัว

“จะบ้าเหรอ..ฉันมีแค่เธอคนเดียว”

“เพราะน้องตัวเล็กทนแรงพี่ชายไม่ได้ใช่ไหมคะ”

“คิดมาก” มาเฟียหนุ่มเช็ดคราบน้ำตาให้น้องสาวอย่างเบามือ

“คืนนี้พี่ชายจะไปเที่ยวกับเพื่อนจริงๆเหรอคะ”

“น้ำขิง” มาเฟียหนุ่มถอนหายใจออกมายาวๆ “เชื่อใจฉันหน่อยฉันยังเชื่อใจเธอกับไอ้วกวนเลย” มือหนาลูบศีรษะทุยของน้องสาวอย่างเบามือ

“น้องกับวกวนเป็นแค่เพื่อนกันและก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไปค่ะ”

“ฉันรู้”

“ถ้าจะไปด้วยก็อย่างอแง” ริมฝีปากหนากดจูบลงบนสันจมูกเชิดรั้นของน้องสาว

“ค่ะ”

“ถ้าพวกมันยื่นอะไรให้ก็อย่ากิน..ไม่ต้องคุยอะไรกับพวกมันมาก” น้ำขิงพยักหน้ารับอย่างไม่เรื่องมาก

“เข้าใจแล้วค่ะ” น้ำขิงกอดลำคอหนาของพี่ชายแน่น “พี่ชายคะ” น้ำขิงเรียกพี่ชายเสียงหวาน

“น้องขอเรียกพี่ชายว่า..เบบ..ได้ไหมคะ”

“ไม่ได้..ฉันไม่ใช่เด็ก”

“แล้วเรื่องว่าหมีเท็ดดี้ได้ไหมคะ”

“ฉันไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนั้น”

“งั้นน้องจะเรียกพี่ชายว่าอะไรล่ะคะเรียกเบบก็ไม่ได้..เรียกเท็ดดี้ก็ไม่ได้อีก” เด็กสาวทำหน้าหงอย

“เรียกว่า..ผัว..ก็พอ”

“ไม่เอา” เด็กสาวกอดอกทำหน้ามุ่ยใส่พี่ชาย

“จะเรียกอะไรก็เรียก”

 “งั้นน้องจะเรียกพี่ชายว่าเบบนะคะ” มาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับ

 “เดือนหน้าเธอเรียนจบแล้ว..ฉันจะบอกพ่อกับแม่เรื่องของเรา” คำพูดของมาเฟียหนุ่มทำให้น้ำขิงเงียบไปครู่หนึ่ง

“อย่าเพิ่งบอกได้ไหมคะ..รอน้องเรียนจบมหาวิทยาลัยก่อนได้ไหมคะ”

 “ทำไม..ไม่อยากหมั้นกับฉันขนาดนั้นเลย?” มาเฟียหนุ่มหันหน้ามาสบตากับน้องสาว “ฉันรู้ว่าเธอยังไม่ได้รู้สึกกับฉันถึงขั้นอยากจะหมั้น..แต่ยังไงเธอก็ต้องเป็นของฉันอยู่ดีจะหมั้นตอนไหนเธอก็ยังเป็นเมียคนเดียวของฉันอยู่ดี” มาเฟียหนุ่มลูบผมน้องสาวเบาๆถ้าเธอไม่อยากจะหมั้นเขาก็ไม่อยากจะบังคับเขาอยากจะให้เธอเต็มใจที่จะหมั้นกับเขาเอง

“ที่ไม่ยอมหมั้นเพราะฉันทำรุนแรงกับเธอสินะ..ฉันจะพยายามไม่ทำให้เธอเจ็บอีก..ขอโทษที่ทำเธอเลือดออก”      

20 : 00 น

@คลับหรูใจกลางเมืองของพนา

“ซี๊ดดดดอ๊าา!!..คุณพนาขา~กระแทกนิลินแรงๆเลยค่ะ..ซี๊ดดด” นิลินหญิงสาววัยยี่สิบปีร้องขอความรุนแรงจากพนาท่าทางยั่วยวนของเธอถูกใจชายหนุ่มทั้งสองคนเป็นอย่างมาก

“อึ่ก..อ๊อก..อ๊อก..อ๊อก” แท่งเอ็นใหญ่ของอชิกระแทกเข้ามาในโพรงปากบางของหญิงสาวจนสุดลำคอของเธอ นิลินสาวนั่งดริ้งค์ตาเหลือกโตเมื่อโดนอชิกดศีรษะของเธอลงขยับเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ “อ๊อก..อ๊อก..อ๊อก” โดยมีพนาทำหน้าที่กระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องสวาทเปียกแฉะของหญิงสาวอย่างบ้าคลั่ง พั่บ! พั่บ! พั่บ! ก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาใส่เครื่องป้องกัน ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ

“อ๊าสสสส!” พนาผละตัวออกจากหญิงสาวพลางหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาสูบอย่างสบายใจ

“อ๊าส์!!ดูดแรงๆ” อชิกดศรีษะของหญิงสาวจนสุดลูกคอก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้ามาในโพรางปากของหญิงสาว “อ๊าสสส”

“ถุงยางกูหมด..กูยืมของมึงก่อน” อชิผายมือขอเครื่องป้องกันจากเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงกระเส่า

“ตลอด” พนาหยิบถุงยางอนามัยในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวแพงออกมาโยนให้เพื่อนรัก

“อ๊าส์!!..ซี๊ดดดด” พั่บ! พั่บ! พั่บ! เสียงกระแทกกายหยาบโลนดังก้องภายในห้องวีไอพีของคลับ

“โคตรเด็ด” ริมฝีปากหนาดูดดุนยอดปถุมทันสีน้ำตาลอ่อนของหญิงสาวอย่างแรงพลางขยับสะโพกสอบเข้าใส่อย่างเนิบนาบ

“อ๊ะ..อ๊ะ..เสียวววว” หญิงสาวหมุนควงสวนสะโพกเข้าหาแก่นกายใหญ่ใบหน้าเสียวซ่านของหญิงสาวช่วยกระตุ้นอารมณ์กระสันของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี

“อ๊า!..ขอแรงๆเลยค่ะอชิ~..อ๊า..อ๊ะอ๊ะ” หน้าอกใหญ่ของหญิงสาวกระเพื่อมไปมาตามแรงกระแทกกระทั้นของชายหนุ่มภายในกายสายตอดรัดแก่นกายใหญ่ถี่ๆ

“อ๊า..ซี๊ดดดด..คุณพนาขา..สะ..เสียว..มากเลยค่ะ” พั่บ! พั่บ! พั่บ! สะโพกสอบถาโถมแรงกายเข้าใส่ร่องสวาทเปียกแฉะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะปลดปล่อยน้ำคาวออกมาใส่เครื่องป้องกันในนาทีต่อมา “อ๊าสสสสส” 

“ฉันจะแวะไปเอางานกับพวกมันแป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับ” ไฟเอ่ยบอกน้องสาวพลางเดินโอบเอวบางของน้ำขิงเข้ามาในโซนวีไอพีของคลับหรู

“ไม่ดื่มกับเพื่อนแล้วเหรอคะ” น้ำขิงเอ่ยถาม

“ฉันไม่อยากให้เธออยู่ที่นี่นาน..เดี๋ยวยืนรอตรงนี้ก่อนฉันเข้าไปดูพวกมันก่อน” ไฟออกคำสั่งให้น้ำขิงยืนรอที่หน้าห้องวีไอพีก่อนจะเปิดประตูห้องพักเข้าไปจึงพบกับภาพเคลื่อนไหวของเพื่อนรักของเขาทั้งสองคนกำลังอยู่ในท่าแซนด์วิซโดยมีหญิงสาวหน้าตาสวยนอนทับพนาอยู่ตรงกลางส่วนอชิก็ทำหน้าที่กระแทกกระทั้นอยู่ด้านบน

“พวกเวร” ไฟเค้นเสียงลอดไรฟันก่อนจะรีบปิดประตูหันกลับมาหาน้องสาว

“วันนี้คงไม่สะดวกเดี๋ยวให้พวกมันเอางานมาให้ที่บ้าน” ไฟโอบเอวบางของน้องสาวหันหลังกลับหมายจะเดินออกจากคลับแต่ทว่าพนาเปิดประตูออกมาก่อน

“ทำไมไม่เข้ามาสักที” พนาเอ่ยถามเพื่อนรักแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นว่าน้องสาวของเพื่อนรักก็มาด้วยเขารีบปิดประตูเข้ามาจัดการกับตัวเองอย่างเร่งรีบ

“อ๊ะอ๊ะ..อชิขา~ลินเสียววว” 

“ไอ้เวร..รีบแต่งตัวสิ..น้องไอ้ไฟมา” พนาเดินเข้าไปเตะขาเพื่อนรักอย่างไม่แรงนักพลางหยิบกางเกงยีนส์ราคาแพงขึ้นมาสวมใส่อย่างเร่งรีบ

“จะเอาน้องสาวมาทำไมไม่บอกก่อน” พนาเอ่ยถามเพื่อนรักเสียงเข้มในตอนที่ไฟกำลังเดินเข้ามาภายในห้องพร้อมกับน้องสาวต่างสายเลือด กลิ่นน้ำคาวและกลิ่นบุหรี่คละคลุ้งไปทั่วห้องทำเอาน้ำขิงต้องรีบยกมือขึ้นมาบีบจมูกของตัวเองเอาไว้กลิ่นคาวภายในห้องชวนให้เธอรู้สึกอยากจะอาเจียน

“กูแค่มาเอางาน” ไฟตอบ พนาเดินไปหยิบแฟ้มเอกสารมาโยนให้ไฟอย่างไม่ใส่ใจนัก

“เรียกเด็กมาอึ๊บตั้งแต่หัวค่ำเลยเหรอวะ” ไฟเอ่ยถามเพื่อนรักพลางปรายตามองหญิงสาวหน้าตาสวยตรงหน้าเพียงนิด

ตอนที่ 21

“มึงจะเอาน้องสาวมาทำเมียจริงๆเหรอไอ้ไฟ” พนาเอ่ยถามเพื่อนรักติดตลก คำถามของพนาทำให้น้ำขิงหันมามองสีหน้าท่าทางของพี่ชายตาแป๋ว ไฟไม่ได้ตอบอะไรเขาหยิบแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาดื่มอย่างใจเย็น

“ทีกับน้องสาว..มึงพูดมากจังนะ..ทีกับพวกกูเย็นชาใส่ตลอด” พนาว่าให้เพื่อนรักเพียงนิดก่อนจะหันใบหน้าหล่อเหลาลงมาคลอเคลียพวงแก้มนวลของนิลินเด็กสาวนั่งดริ้งค์ที่ทำหน้าที่ชงเหล้าให้พนาและอชิอยู่ตรงกลางระหว่างพนากับอชิ

“ชอบแบบเพื่อนพ่อเหรอเราอ่ะ” อชิเอ่ยถามน้ำขิง ทำให้น้ำขิงรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที

“หึ..แล้วทำไมถึงยอมคบกับมัน” พนาหัวเราะในลำคอพร้อมกับเอ่ยถาม

“หนูเลือกไม่ได้ค่ะ” คำตอบของน้ำขิงเรียกเสี