บทที่ 28 วันศุกร์แล้ว

ตอนที่ 28 วันศุกร์แล้ว

“พี่ภรัญของผม น่ารักใช่มั้ยครับแม่” ผมหันไปมองเจ้าของชื่อรูปหล่อที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลน่าฟัง 

“อืมมม ถ้าพี่ภรัญรักและดีกับน้องแดนของแม่ เขาก็น่ารักสำหรับแม่” มือบางนุ่มเหมือนปุยสำลีวางลงมาบนแก้มของผม รอยยิ้มอ่อนโยนใจดี ผมไม่แปลกใจสักนิดที่ป๊าคลั่งรักแม่ขนาดนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ