บทที่ 56 เล่าใหม่อีกทีสิ

ตอนที่ 56 เล่าใหม่อีกทีสิ

ผมหันหลังเดินออกมาจากศูนย์อาหารที่เวลานี้เงียบราวกับป่าช้าเพราะผีห่าที่ถูกเจาะปากพูดพร่ำรำพันข่าวสารไม่มีมูลนั้น เหมือนถูกหมอผีเอาเข็มมาเย็บปากจนสนิทแล้ว เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนญาติตายของอีป้าวัยทองร้องเหมือนคนบ้ากับอาการดิ้นพราดๆ เป็นเสียงเดียวที่ดังตามหลังผมมา

“ว่...