บทที่ 132 โกดังเก่า

ประตูร้านอาหารค่อยๆ ถูกผลักออก...

อลันก้าวออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง กาแฟแก้วเดิมยังอยู่ในมือ ราวกับเมื่อครู่เขาเพียงแวะมานั่งดื่มกาแฟและพูดคุยเรื่องงานเท่านั้น

“ท่านหลินครับ...”

ผู้จัดการเดินมาหาด้วยท่าทีสุภาพ

“อาหารที่คุณเจียอิ่งสั่งไว้จะพร้อมส่งในสามสิบนาทีครับ”

“หาคนที่ไว้ใจได้ส่งไป อย่าให้ใค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ