บทที่ 158 คิดถึงก็โทรหา

ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนรอ ‘เขา’ อยู่ที่หน้าประตูบ้าน...

ข้างกายมีเจ้าลาบราดอร์ตัวเล็กที่กำลังแกว่งหางไปมาอย่างดีใจ เมื่อเห็นว่าใครกำลังก้าวขาลงจากรถ

ภาพนั้น... ช่างเหมือนกับทุกครั้งที่เขากลับถึงบ้านย่านไซกุง

ทุกวันที่สัญญาว่าจะกลับไป เอินหนิงมักจะออกมายืนรอเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ