บทที่ 75 กลัวไม่กลับมา

ผ้าก๊อซสีขาวในมือของเอินหนิงเปื้อนสีแดงทีละน้อย...

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น พยายามตั้งสติให้คงที่ขณะใช้สำลีชุบน้ำเกลือเช็ดคราบเลือดที่แห้งกรังบริเวณต้นแขนของอลัน

แต่ถึงอย่างนั้น... ปลายนิ้วของเธอก็ยังสั่นสะท้านอยู่ดี

“เจ็บหรือเปล่าคะ?” เธอถามเสียงแผ่ว ราวกับกลัวว่าพูดดังขึ้นอีกนิด เขาจะเจ็บยิ่งกว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ