บทที่ 101 เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

"มิ้ง ฉันว่าฉันต้องบ้าตายแน่ๆ ทำไมเนื้อหามันถึงได้เยอะขนาดนี้เนี่ย" แพรวพรรณโอดครวญ นิ้วเรียวกรีดเปิดหน้าหนังสือเล่มหนาบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด

รูมเมตสาวที่เพิ่งใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมเดินออกมาจากห้องน้ำทิ้งตัวลงบนเตียงนอนฝั่งตรงข้าม

"ใจเย็นก่อนแพรว แกเพิ่งกลับมาเรียนนะ จะให้จำได้เป๊ะเหมือนตอนปีสามมันเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ