บทที่ 18 อคติที่บังตา

กลิ่นกาแฟดำที่เคนนำมาวางไว้บนโต๊ะทำงานส่งควันฉุย แต่ไทม์แทบไม่ได้เหลือบมอง สายตาคมกริบจดจ้องอยู่กับเอกสารรายงานในแท็บเล็ต แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนในแว่นตาของเขาขณะที่นิ้วเรียวยาวเลื่อนผ่านโปรไฟล์ของพนักงานสาวที่ชื่อ 'เพลงพิณ'

"แค่พนักงานคลินิกโภชนาการ? ประวัติใสสะอาดจนน่าหงุดหงิดเลยนะ"

ไทม์พึมพำ น้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ