บทที่ 60 ขอบเขตที่ควรอยู่

เสียงมีดกระทบเขียงไม้ดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องครัวใหญ่ แสงแดดยามเช้าที่สาดลอดผ่านหน้าต่างไม่ได้ทำให้จิตใจของเพลงพิณอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวยืนหั่นผักด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าประสาทสัมผัสกลับรับรู้ถึงเสียงฝีเท้าคุ้นเคยที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูที่ลอยมาแตะจมูก

"ตื่...