บทที่ 97 สิทธิ์ขาดที่แท้จริง

"แคลร์เปล่านะคะ แคลร์แค่เข้ามาเยี่ยม แล้วก็เจอนังบำเรอนี่..."

"หุบปาก!"

ไทม์ตวาดลั่นจนร่างบางสะดุ้งสุดตัว เขาออกแรงสะบัดข้อมือเธอทิ้งอย่างแรงจนแคลร์เซถลาไปชนพนักโซฟา

"อย่ามาเรียกคนของผมด้วยคำต่ำๆ แบบนั้น"

ชายหนุ่มขยับตัวเข้าไปยืนบังร่างของเพลงพิณเอาไว้มิดชิด สายตาตวัดมองคราบน้ำชาบนชุดเดรสสีครีมข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ