บทที่ 17 แค่หลงใหล

ลูกพีชปรือตาตื่นขึ้นมาหลังจากเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว หรือจะพูดให้ถูกคือเธอหลับคาอกเขาไปทั้งอย่างนั้น ร่างบอบบางที่ผ่านศึกหนักมาตลอดทั้งคืนยังคงพาดเกยอยู่บนแผงอกกำยำ โดยมีวงแขนแกร่งโอบรัดเธอไว้มอบความอบอุ่นให้ตลอดคืน หากไม่เป็นเพราะความรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำตีตื้นขึ้นมา เธอคงจะจมอยู่ในนิทราแสนหวานไปจ...