บทที่ 81 เกลียดหมา

“ไม่ต้องลำบากนายหรอก” 

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ลำบากเลย อีกอย่าง... พี่วินคงเหนื่อยกับชารีนมาก ดูสิ... ขอบตาดำคล้ำเหมือนคนไม่ได้นอนติดกันหลายวัน ให้ผมไปสอนพี่วินจะได้พักด้วย” 

ดลรวีไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณหรือควรจะวิ่งไล่เตะน้องชายตัวเองดี สู่รู้เหลือเกิน สู่รู้ไม่ดูสี่ดูแปด แล้วไอ้เรื่องขอบตาดำคล้ำนี่มัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ