บทที่ 19 ฉันหิว

“พอใจหรือยัง ปล่อยฉันกลับบ้านได้แล้วใช่ไหม”

เธอปิดแฟ้มแล้วเสือกไปด้านหน้าอย่างกระแทกกระทั้น ค้อนคนหล่อจนตาคว่ำ มือไม้วุ่นวายหยิบสมบัติยัดใส่กระเป๋าสะพายแบรนด์เนมราคาหลักล้าน ลุกขึ้นยืนเชิดใบหน้าสวยงามขึ้นเล็กน้อย

“ครับ เรากลับบ้านกันได้ แต่นี่ก็สองทุ่มแล้ว จะแวะกินข้าวก่อนเข้าบ้านหรือจะให้ผมโท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ