บทที่ 2 ลูกเป็ด
“จริงสิ คิดว่าพี่ทำอะไรโดยพลการหรือไง เรื่องพวกนี้พ่อแม่ปู่ย่าก็เห็นด้วย”
เขานำเรื่องนี้ไปปรึกษาผู้ใหญ่เพราะอยากดัดนิสัยน้องสาวให้รู้จักความรับผิดชอบ ตอนแรกปู่กับย่าก็ไม่เห็นด้วยที่จะส่งหลานรักของท่านไปรับผิดชอบงานไกลถึงภูเก็ต แม้จะไปเพียงตรวจงานแค่ไม่กี่ครั้งตลอดทั้งโครงการก็ตามที
แต่ทั้งเขาและพ่อแม่ต่างก็ไม่มีใครยอมให้ปู่ย่าตามใจเด็กดื้ออีกแล้ว จึงร่ายยาวพฤติกรรมของหลานสาวสุดที่รักให้ฟังจนคนแก่ทั้งสองหน้าซีด ยินยอมให้เขามอบหมายงานนี้ให้เธอรับผิดชอบ
“ไม่จริง”
“โทรถามสิ ตอนนี้เลย พี่จะนั่งฟัง”
อย่ามาท้าเธอนะ คิดว่าเธอไม่กล้าโทรสอบถามความจริงหรือ เธอนี่ล่ะจะแสดงให้ดูว่าใครกันแน่ที่เป็นหลานรัก
คนตัวบางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วกดโทรหาตัวช่วยทั้งสองทันที
“ปู่คะ พี่แปงบังคับให้ปายไปดูแลโครงการคอนโดที่ภูเก็ต พี่แปงแกล้งปาย แถมยังโกหกปายด้วยว่าปู่กับย่าก็เห็นด้วยที่จะส่งปายไปลำบาก”
เสียงออดอ้อนดังตามสายทำให้คนเป็นปู่ถอนหายใจด้วยความสงสาร แต่ในเมื่อให้อำนาจการบริหารทุกอย่างกับลูกและหลานชายไปแล้ว เรื่องภายในบริษัทเขาไม่อยากก้าวล่วง แถมครั้งนี้ยังเพื่อทำให้หลานสาวของเขาห่างจากกลุ่มเซเลบคนดังนักเที่ยว ถ้าจะมีอะไรดีขึ้นเขาก็ควรใจแข็ง
“ปู่รู้แล้ว เรื่องนี้ปู่เห็นด้วยกับพี่เขานะ ปายจะได้ทำงานเก่ง ๆ ต่อไปจะได้ช่วยพี่เขาบริหารบริษัทเราให้เจริญก้าวหน้า มีลูกก็จะได้สอนงานลูกได้อย่างภาคภูมิใจ”
คนตัวบางหน้างอง้ำที่ตัวช่วยสุดท้ายเป็นพวกเดียวกันกับพี่ชายตนเสียแล้ว
“ปายไม่อยากไปนี่คะ ให้ปายทำโครงการในกรุงเทพฯ ก็ได้ ทำไมต้องส่งปายไปที่ภูเก็ตด้วย ขืนพี่แปงทำอย่างนี้ อย่าหวังว่าปายจะมีลูกเลยค่ะปู่ แค่มีแฟนจะหาจากที่ไหน ดูพี่หยาสิคะ เพิ่งได้แต่งงาน ทำแต่งานหมกตัวอยู่แต่ภูเก็ตจนอายุปูนนี้ ปายไม่อยากเป็นแบบนั้นนะคะ”
“แล้วปายจะหาแฟนจากพวกในงานปาร์ตี้ของปายเหรอ ปู่ไม่เอานะ พวกหยิบโหย่ง เอาแต่กินเหล้ามั่วผู้หญิง”
“ปู่คะ ปายเลือกนะคะ ไม่ได้คว้าใครก็ได้มาเป็นแฟน ผู้ชายพวกนั้นจีบปายติดที่ไหนกันคะ”
ถึงเธอจะชอบปาร์ตี้ ชอบดื่ม ชอบเต้นรำ และชอบชีวิตอิสระ แต่เธอก็ไม่โง่พอจะเอาตัวเข้าไปเกลือกกลั้วกับผู้ชายไม่ได้เรื่องแบบนั้นเด็ดขาด เธอถึงยังโสดอยู่จนถึงอายุสามสิบปีนี่ไง
“แต่ถึงอย่างไรปู่กับย่าก็อยากให้ปายห่างจากพวกนั้นเสียที ไปทำงานตามที่พี่เขาสั่งเถอะลูก งานเสร็จแล้วจะได้กลับมากรุงเทพฯ”
“ปู่”
“อย่างอแง ตั้งใจทำงานด้วย แล้ววันนี้ก็รีบกลับมากินข้าวเย็นที่บ้าน ปู่จัดงานเลี้ยงต้อนรับดินเอาไว้”
“ค่ะ ปู่”
นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เธอหงุดหงิดจนต้องถ่อมาหาพี่ชายถึงห้อง เพราะเขาสั่งปลดเลขานุการของเธอไปทำหน้าที่อื่น แล้วแต่งตั้งให้เด็กในบ้านที่ถูกส่งไปร่ำเรียนถึงต่างประเทศมาทำหน้าที่นั้นแทน
“ชัดเจนแล้วนะ ไป กลับไปทำงาน เย็นนี้ก็รีบกลับบ้านให้ทันงานเลี้ยง”
“อีกเรื่องค่ะ พี่แปงสั่งปลดเลขาของปายทำไม”
ใบหน้าสวยเอาเรื่อง เรื่องอื่นยังพอยอมได้ แต่เรื่องนี้เธอจะไม่ยอมเด็ดขาด เพราะเลขานุการคนนี้ดีที่สุด ทำงานแทนเธอได้ทุกอย่าง แถมยังคอยหาทางหนีทีไล่ด้วยการรายงานสถานการณ์ให้เธอหลบหลีกงานได้อย่างแยบยล เป็นเพียงคนเดียวที่ทำตามคำสั่งของเธอโดยไม่สนใจคำสั่งของท่านประธานแม้แต่น้อย
“ยังต้องถามอีกเหรอ ว่าทำไม”
“ปายต้องการเลขา ไม่มีเลขาจะให้ปายทำงานได้ยังไง เอาคุณน้อยกลับคืนมาเดี๋ยวนี้นะคะ”
“พรุ่งนี้ปายก็มีเลขาแล้ว”
“นายดินน่ะหรือ”
“ใช่”
“ไอ้ลูกเป็ดนั่นจะมาช่วยงานอะไรปายได้คะ วัน ๆ เอาแต่เดินตามปายต้อย ๆ ทั้งเอ๋อ ทั้งอ่อนแออย่างกับอะไร มีชีวิตรอดมาได้ก็เพราะปายช่วยเอาไว้ตั้งแต่เด็ก ๆ พี่จะให้เด็กนั่นมาดูแลปายหรือจะให้ปายรับภาระมาดูแลเพิ่มคะ ตัวปัญหาชัด ๆ”
ภาพในอดีตฉายชัดเข้ามาในสมองเป็นฉาก ๆ แผ่นดิน ในวัยห้าขวบ เด็กที่เกิดและเติบโตในบ้านของเธอ เขากลายเป็นกำพร้าเพราะเสียแม่ไปจากโรคร้าย และหลังจากนั้นไม่นานก็ต้องเสียพ่อผู้ซึ่งเป็นคนขับรถให้พ่อของเธอเพราะเอาตัวเข้าบังกระสุนเมื่อครั้งที่พ่อเธอโดนลอบยิง เนื่องจากไปขัดผลประโยชน์ของนักการเมืองชื่อดัง
จากวันนั้น เด็กน้อยผู้น่าสงสารก็ไม่เหลือใคร พ่อแม่ของเธอจึงรับดูแลอุปการะและส่งเสียให้เรียนต่อในโรงเรียนเดียวกันกับเธอราวกับเป็นลูกหลาน แต่เด็กน้อยผู้เจียมตัวก็ไม่เคยเผยอตนขึ้นเทียบเธอและพี่ชายเลยสักครั้ง
เขาจงรักภักดีและเทิดทูนเธอซึ่งอายุมากกว่าเขาถึงสี่ปีราวกับเจ้านายเหนือหัว เดินตามเธอต้อย ๆ ราวกับลูกเป็ดที่กลัวหลงทางจากมารดา แถมยังเชื่อฟังและคอยเป็นลูกไล่ให้เธอไปเสียทุกอย่าง
แต่เด็กชายซึ่งเป็นกำพร้า ต่อให้ได้เรียนในโรงเรียนที่มีค่าเทอมราคาแพงแค่ไหนก็หนีไม่พ้นเด็กร้ายกาจที่ชอบกลั่นแกล้งผู้อ่อนแอกว่า และแน่นอนว่าแผ่นดินผอมกะหร่องถูกนักเรียนเกเรหัวโจกกลั่นแกล้งเสมอ
เธอหงุดหงิดทุกครั้งที่เด็กนี่ชอบทำตัวหงอ ๆ ไม่สู้คน ปล่อยให้ตัวเองโดนรังแกตลอดเวลา ดังนั้นเธอจึงต้องคอยกางปีกปกป้องลูกเป็ดไม่ได้เรื่องของเธอ
เด็กผู้หญิงเข้มแข็งและร้ายกาจทำเด็กผู้ชายจอมเกเรวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง แม้จะโดนเรียกพบผู้ปกครองบ่อยครั้งแต่เธอก็ไม่สน ยังคงมีเรื่องกับเด็กเกเรไม่เว้นวันเพื่อปกป้องลูกเป็ดของเธอ
มีเพียงเธอเท่านั้นที่รังแกเขาได้ คนอื่นไม่มีสิทธิแตะเพราะเขาเป็นของเธอเท่านั้น
