บทที่ 23 ซื่อบื้อหรือโง่กันแน่

ดวงตากลมโตลืมขึ้นช้า ๆ เมื่อแสงแดดส่องลอดผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบดวงตารบกวนห้วงฝันอันแสนหวาน ก่อนจะเบิกกว้างฉับพลันเมื่อนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของตัวเอง

เธอหันมองด้านหลังก็พบผู้ชายที่เคยเป็นลูกไล่มาตั้งแต่เด็ก เขานอนตะแคงหันหน้ามาทางนี้โดยไม่ได้รู้ตัวสักนิดว่าเธอตื่นแล้ว

เมื่อคืนต...