บทที่ 35 ผมไม่ให้คุณปายเรียกเด็กมานอนด้วย

“จำได้เหมือนกันเหรอว่าเคยสัญญาอะไรเอาไว้”

เธอเอ่ยออกมาเมื่อเขาทายาให้อย่างเบามือ คนที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายสาวก่อนจะถอนหายใจ

“ผมไม่เคยลืมสิ่งที่สัญญากับคุณปาย”

“ไม่เชื่อ”

“เชื่อเถอะครับคุณปาย ว่าผมไม่เคยลืมคุณปายเลย”

ม่านตาดำขยายขึ้นเมื่อได้ยินถ้อยคำไพเราะและน้ำเสียงทุ้มต่ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ