บทที่ 38 ปายจะอดทน

มือที่กำลังทาลิปสติกชะงักเมื่อเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ปราลีเหลือบมองนาฬิกาเล็กน้อยแล้วเดินไปเปิดประตูต้อนรับแม่บ้านด้วยความแปลกใจเพราะตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอาหารกลางวัน

“ยังไม่เที่ยงเลยค่ะป้าน้อยหน่า ทำไมรีบมาตามปายไปกินข้าวคะ”

“ไม่ได้มาตามไปกินข้าวค่ะ แต่มีแขกมาหาคุณปาย”

“ใครคะ เพื่อนปายเหรอ”...