บทที่ 88 เมาค้าง

ตอนที่ 48 คิดถึงสิครับ

คนตัวบางในชุดเดรสสีชมพูนั่งปลดปล่อยหยาดน้ำตาออกมาเงียบ ๆ ภาสกรเหลือบมองเป็นระยะก็อดสงสารไม่ได้ เขาตีไฟเลี้ยวจอดชิดขอบทาง แล้วส่งกระดาษทิชชูให้กับเธอ

ปรียานุชรับกระดาษทิชชูมาแล้วรีบซับน้ำตา เธอไม่อยากให้เขาหรือใครเห็นด้านอ่อนแอ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นปุบปับทำเธอตั้งตัวไม่ติด

...