บทที่ 89 คิดถึงสิครับ

“เกรงใจค่ะ”

“ถึงขั้นนี้แล้วครับ ไม่ต้องเกรงใจผมแล้วล่ะ”

เมื่อแวะกินข้าวต้มโต้รุ่งแล้วก็พาเธอไปส่งที่คอนโด โดยเขาอาสาประคองพาเธอเดินขึ้นไปส่งถึงห้อง

“ขอบคุณมากนะคะ คุณเลยต้องลำบากเพราะฉัน”

“ไม่เป็นไรครับ คุณเป็นเพื่อนปาย ก็เหมือนเป็นเพื่อนผมด้วย รีบไปอาบน้ำนอน แล้วคืนนี้ไม่ต้องกินเหล้าอีกแล้วนะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ