บทที่ 97 มีอะไรกันแล้ว?

แผ่นดินเม้มปาก ลอบถอนหายใจระบายความอัดแน่นในอก คิดแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง วันที่จะมีใครจับได้ แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นรวดเร็วแบบนี้

“ผมรักคุณปายครับ”

พูดพลางก้มหน้าต่ำราวคนสำนึกผิดที่บังอาจคิดเด็ดดอกฟ้า แถมเขายังกล้าหาญทำเรื่องอกตัญญูลงไปอย่างไร้สำนึกครั้งแล้วครั้งเล่าอีกต่างหาก

ปารเมศหมุนตัวกลับมาม...