บทที่ 48 คุณสิบดุมาก!/24

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

ผมยืนมองลูกที่นอนยิ้มอารมณ์ดีอยู่บนโซฟา ไม่ต้องกลัวตกเพราะเอาผ้าม้วนๆ วางกั้นไว้ทุกทางแล้วมีชนัญคอยช่วยดูอยู่ไม่ห่าง

"ต้องเป็นหน้าที่ท่านแล้วล่ะครับ"

"..." ผมยกมือขึ้นเกาหัวหลายแกรก

พอดีสิชาอึไว้เต็มแพมเพิร์สแล้วผมก็ดันเปลี่ยนไม่เป็น ที่ผ่านมาได้แต่อุ้มลูกหอมลูก ส่วนหน้าที่อื่นให้...