บทที่ 3 ต่อรอง

ตอนที่3 ต่อรอง

นิลลา

ฉันรีบวิ่งตามเฮียไฟออกมาจากห้องแทบจะทันที เพราะปกติถ้าเฮียจะลงโทษฉันแบบนี้ เฮียจะไม่เคยเดินหนีฉันออกมาง่ายๆ อย่างนี้เลยสักครั้ง และนั่นก็ทำให้ฉันตกใจและแปลกใจมากกับอาการของเฮียวันนี้

ฉันรู้ว่าฉันผิดที่ขัดคำสั่งของเฮียบ่อยๆ เพราะว่าเฮียสั่งให้ฉันเลิกติดต่อกับพี่ใต้ฝุ่นตั้งแต่เฮียรู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ของฉันและเราก็มีช่องทางติดต่อกัน แต่ฉันก็ยังแอบเฮียทำอยู่เรื่อยๆ มาตลอด

ไม่ใช่ว่าฉันรู้สึกอะไรกับพี่ใต้ฝุ่นหรอกนะ เพียงแต่ฉันบอกไปแล้ว ว่าฉันกับเขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่ดีต่อกันมาเสมอ แล้วตอนที่พี่ใต้ฝุ่นยังเรียนอยู่ เขาก็ดูแลเทคแคร์ฉันอย่างดีในทุกๆ เรื่องไม่ขาดตกบกพร่องเลยสักนิด

แต่เอาจริงๆ มันก็ไม่ใช่แค่กับพี่ใต้ฝุ่นคนเดียวหรอก เพราะจริงๆ เฮียก็สั่งห้ามไม่ให้ฉันยุ่งกับผู้ชายทุกคนนอกบ้านมาตลอดอยู่แล้ว แต่กับคนอื่นๆ ส่วนมากพวกเขาก็ไม่กล้ากันด้วยไง พอเห็นเฮียที่คอยไปส่งฉันที่มหาวิทยาลัย สายตาที่บ่งบอกอย่างดีว่าห้ามยุ่งกับฉัน พวกเขาก็เลยกลัวและเลือกจะเลี่ยงกันไปอัตโนมัติ แล้วก็เลิกยุ่งกับฉันไปทีละคนอย่างง่ายดาย แต่กับพี่ใต้ฝุ่นต่างออกไป เขาดูคงไม่ได้เกรงกลัวเฮียเหมือนคนอื่นๆ ที่ฉันเคยเห็น หรืออาจจะบริสุทธิ์ใจเหมือนกับฉันด้วยนั่นแหละ เลยคิดว่าไม่มีอะไรต้องกลัว และเขาก็ยังติดต่อกับฉันมาเรื่อยๆ จนเขาเรียนจบไปแล้วก็ยังติดต่อกับฉันอยู่ตามโอกาส ซึ่งฉันก็ต้องแอบเฮียรับโทรศัพท์หรือตอบไลน์เขาตลอด

และที่สำคัญกว่านั้น โทรศัพท์ของฉันมันพังไปหลายเครื่องแล้ว เพราะว่าเวลาเฮียจับได้เขาก็จะโยนมันทิ้งด้วยความโมโหคุมตัวเองไม่ได้และเปลี่ยนเบอร์ให้ฉันใหม่ทันที แต่สุดท้ายฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าพี่ใต้ฝุ่นไปได้เบอร์ใหม่ของฉันมาจากไหนกัน เพราะผ่านไปสักพักเขาก็ติดต่อมาได้เหมือนเดิม แต่คิดว่าน่าจะเป็นพวกเพื่อนๆ หรือรุ่นน้องของเขาที่เป็นรุ่นเพื่อนของฉันมั้งที่เขายังสนิทอยู่นั่นแหละ เขาก็ยังสามารถติดต่อฉันได้ ซึ่งฉันก็ไม่ได้คิดมากอะไรกับเรื่องพวกนี้ เพราะเวลาเราคุยกันแต่ละครั้งก็เป็นเรื่องทั่วไปตามประสารุ่นพี่รุ่นน้อง ก็เลยคุยกับเขาได้ปกติเพราะเวลาเราคุยกันไม่ได้มีอะไรเกินเลยกว่าคำว่าพี่น้องสักครั้งจริงๆ

แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนดีกว่า ตอนนี้ฉันต้องง้อเฮียก่อน เพราะดูท่าแล้วครั้งนี้เหมือนกับว่าเฮียจะโกรธมากกว่าปกติจริงๆ ถึงแม้ว่าฉันเองก็โกรธเฮียเหมือนกัน ที่เขาเอาเรื่องผู้หญิงคนนั้นมาต่อรองกับฉัน เหมือนกับไม่สามารถตัดขาดผู้หญิงคนนั้นได้

แกร็ก!

ฉันเปิดประตูห้องทำงานของเฮียเข้าไปอย่างไม่ส่งสัญญาณ ก่อนจะปิดและล็อคมันไว้ทันที แล้วเดินเข้าไปหาเฮียที่นั่งทำหน้านิ่งดูเอกสารที่โต๊ะ ไม่สนใจการมาของฉัน

“เฮีย” ฉันเรียกเขาออกไปเสียงอ่อนเสียงอ้อนอย่างเรียกร้องความสนใจ และฉันไม่เชื่อหรอกว่าเฮียจะทนกับการอ้อนของฉันได้

เฮียน่ะ ถึงจะน่ากลัวบ้างบางเวลาแต่หลายหลายเวลาเค้ารักฉันจะตาย

“.....” แต่ครั้งนี้เฮียก็ยังคงเงียบและไม่มองฉันเลยสักนิด

พรึ่บ!

ฉันเลยเข้าไปดึงแฟ้มออกจากมือเฮียในทันที แล้วขยับไปนั่งตักเฮียอย่างไม่รอช้า พร้อมกับยกมือขึ้นกอดคอเฮียแล้วซบหน้าลงที่อกแกร่งของเฮียที่ฉันมีสิทธิ์แต่เพียงคนเดียว

“นิลง่วง” ฉันออดอ้อนเฮียออกไป เพราะว่าเรานอนด้วยกัน ถึงแม้ว่าฉันจะมีห้องของตัวเองที่ฉันนอนมาตั้งแต่เด็กๆ แต่หลังจากกลายมาเป็นเมียของเฮีย ส่วนมากฉันก็นอนกับเฮียทุกคืน

“ก็ไปนอน” เฮียตอบกลับเสียงเรียบแค่นั้นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะขยับตัวไปหยิบแฟ้มงานมาเหมือนมันสำคัญทั้งที่ยังมีฉันนั่งอยู่ที่ตักไม่ได้ไปไหน

“ไม่มีเฮีย นิลนอนไม่หลับหรอกเฮียก็รู้” ฉันยังคงบอกเฮียเสียงอ่อน ซึ่งอันนี้ไม่ได้อ้อนหรอกนะ แต่คืนไหนถ้าเฮียกลับบ้านดึก ฉันก็นอนไม่หลับต้องรอนอนพร้อมเฮียตลอด

“ไม่หลับก็ไม่ต้องนอน” แต่เฮียกลับไม่สงสารสักนิด พูดขึ้นนิ่งๆ อย่างไร้เยื่อใย นั่นทำให้ฉันเริ่มใจเสียกับท่าทางนี้

ฉันไม่ชอบเวลาเฮียเมินฉัน ไม่สนใจฉัน ฉันทำใจไม่ได้เลย มันเจ็บหน่วงๆ ที่ใจ เสียใจมากๆ ฉันกลัวว่าเฮียจะไม่รักฉันแล้วไปรักคนอื่น

“เฮีย...” ฉันเรียนอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไรด้วยซ้ำเสียงโทรศัพท์ของเฮียก็ดังขึ้นแทรกมาก่อน

ซึ่งเฮียก็ขยับตัวไปหยิบมันมารับโดยที่ฉันไม่ได้ทันได้ดูว่าใครโทรมาหาเฮียดึกๆ แบบนี้ อีกทั้งเฮียยังเลือกจะรับสายนั้นทั้งที่เรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง

“ฮัลโหล” เฮียกรอกเสียงออกไป แต่น้ำเสียงของเฮียมันดูปกติไม่ได้เข้มหรือแข็งเลยสักนิด

(ไฟ ธารมีเรื่องสำคัญจะคุยกับไฟ) แล้วเสียงจากปลายสายก็ดังขึ้น ออกมา

ซึ่งฉันนั่งอยู่บนตักของเฮียไง แน่นอนว่าเสียงที่ดังออกมาถึงจะไม่ได้ดังมากแต่ฉันก็ได้ยินมันทุกถ้อยคำ

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเจ็บกว่านั้นก็คงจะเป็นท่าทีของเฮีย ที่ผู้หญิงคนนั้นพูดแบบนั้น เฮียก็ขยับดันฉันออกเบาๆ พร้อมกับส่งสัญญาณบอกให้ฉันลงจากตักอย่างสนใจปลายสายมากกว่า

“…..” ฉันมองหน้าเฮียด้วยความตัดพ้อน้อยใจ พร้อมกับเม้มปากแน่นอย่างรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ มันเหมือนกับว่าเฮียเห็นผู้หญิงคนนั้นสำคัญมากกว่าฉัน เฮียถึงกล้าเลือกผู้หญิงคนนั้น แล้วให้ฉันออกห่างจากเขาในตอนนี้

“นิลเกลียดเฮีย! นิลไม่รักเฮียแล้ว!” ฉันที่ทนไม่ไหวก็ตะคอกใส่เฮียอย่างไม่พอใจ น้อยใจ และเสียใจอย่างมาก ก่อนจะลงจากตักเฮียแล้ววิ่งออกจากห้องทำงานกลับห้องนอนตัวเองไปทันที

เฮียก็รู้ว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงคนนั้น เฮียไม่รู้หรือไงว่าผู้หญิงคนนั้นคิดยังไงกับเฮีย แต่เฮียก็ยังทำงานกับเธอ เฮียก็ยังเลือกเธอต่อหน้าฉัน กี่ครั้งแล้วที่เฮียไม่สนความรู้สึกฉันแต่กลับรักษาความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้นไว้

ไหนบอกว่ารักฉัน ไหนบอกว่าหวงฉัน ไม่อยากให้เมียตัวเองไปใกล้ชิดกับผู้ชายที่ไหน แล้วฉันล่ะ ฉันอยากให้คนที่เป็นผัวของฉันไปใกล้ชิดกับผู้หญิงที่อื่นเหรอ ยิ่งผู้หญิงคนนั้นเหมือนจะคิดไม่ซื่อกับผัวเราด้วย

“ฮือออ นิลเกลียดเฮีย! เกลียดๆๆๆ”