บทที่ 117 มะเร็ง

เซเรน่าแค่นหัวเราะออกมา "มีอะไรให้ฉันต้องพูดอีกล่ะ? ฉันตัดสินใจไปแล้วตั้งแต่สิบปีก่อนไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อฉันเลือกที่จะถอนหมั้นเอง ฉันก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ"

ส่วนความรู้สึกหน่วงลึกในอกนั้น... เซเรน่าเลือกที่จะมองข้ามมันไป

เจสสิก้าพยักหน้า "เอาเถอะ แค่เธอไม่เสียใจทีหลังก็พอ การต้องไปแย่งผู้ชายกับระดับ...