บทที่ 112 เหม็นทุกอย่าง ยกเว้นปลาร้ากับเมีย

สองร่างเปลือยเปล่ายืนกอดจูบแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน ก่อนเขาจะอุ้มเธอขึ้นไปนอนทาบทับกันในท่วงท่าหวาดเสียว พร้อมสำหรับการหลอมรวมกายเป็นหนึ่ง

“พอก่อนค่ะ คุณปั้น”

สามีหนุ่มซุกไซ้จูบซับจากแก้มลงมาที่ซอกคอหอม กลิ่นกายของเธอที่ผสมกับกลิ่นน้ำหอมที่ใช้ประจำ เป็นกลิ่นเดียวที่ทำให้เขารู้สึกดีเป็นบ้า มันหา...