บทที่ 41 ตราตรึง

ทั้งห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงลมหายใจของหนุ่มสาวที่ดังขึ้นแข่งกับจังหวะหัวใจที่กำลังเต้นรัวราวกลองชุด ดวงตากลมโตเบิกกว้างสั่นระริกจ้องสบตาคมกริบดำสนิทที่ยังคงมองเธอนิ่งๆ เหมือนเดิม

“คุณ..”

“เมื่อคืนไปนอนกับมันที่ไหน”

“ไม่ได้ไปไหน ฉันนอนที่ห้องของฉัน”

ห้องของเธอ ที่แปลว่าห้องนอนในคอนโดมิเนียม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ