บทที่ 58 แบบนี้ผมไม่อิ่ม

“มะ ไม่นะ ไม่ได้”

คนตัวบางลนลานควานหาบางสิ่งบางอย่างที่เธอแอบซ่อนเอาไว้ใต้หมอน แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ

“หาสเปรย์พริกไทยเหรอครับ”

เธอเบิกตากว้าง เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังหาอะไรอยู่ หรือที่อุปกรณ์ช่วยชีวิตของเธอหายไปมันเป็นเพราะเขาอย่างนั้นหรือ

“ผมเอาไปทิ้งแล้ว ไม่ต้องหาหรอก”

“คุณปั้น”

“ครับ อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ