บทที่ 97 หลงเมีย

ธารารินรู้สึกตัวตื่นขึ้นอีกทีในเวลาใกล้ค่ำ ผู้ชายที่นอนอยู่ในตำแหน่งเดิมบนหมอนใบข้างๆ ยังคงหลับตาพริ้ม เธอจึงยื่นหลังมือไปแตะหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิ ปรากฏว่าเขายังคงตัวร้อนจัดเหมือนเดิม แม้ว่าวันนี้เธอจะปลุกเขาขึ้นมากินยาเมื่อช่วงบ่ายอีกรอบหนึ่งแล้วก็ตามที

ดวงตาคมลืมขึ้นช้าๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงหล...