บทที่ 22 เด็กใหม่ไฟแรง

ครืด ครืด

  อุปกรณ์สื่อสารสั่นครืดคราดอยู่ในมือเรียว พร้อมกับหน้าจอเด้งชื่อสายเรียกเข้า ‘ตฤณ’

รายชื่อที่เคยบันทึกไว้ ได้ติดต่อเข้ามาเป็นครั้งแรกในรอบเจ็ดปีเต็ม ตฤณยังคงใช้เบอร์เดิมไม่เคยเปลี่ยน เช่นเดียวกับเธอ

“ฮัลโหล ...” 

ชมเนตรพยายามปรับน้ำเสียงไม่ให้สั่น ไม่ให้ตื่นเต้น 

[หวัดดีชม]

เสียงคุ้นเคย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ