บทที่ 36 คิดเผื่อสองก้าวเสมอ

“พี่ทศยังไม่ไปทำงานเหรอคะ”

“ชมไปบ้านแม่ ไม่บอกพี่สักคำเลยเหรอ”

“ขอโทษค่ะ ... ลืม” ความจริงเธอไม่ได้ลืม แต่เธอตั้งใจจะไม่บอก ไม่กล่าว ไม่ทักหา ก็ทำแบบที่เขาทำกับเธอนั่นแหละ

“ทักไป โทรไปก็ไม่ตอบ ไม่หือไม่อือ เป็นอะไรนักหนา พี่เป็นห่วงนะรู้รึเปล่า”

“ขอโทษค่ะ พอดีชมเหงา ๆ น่ะ เลยไปพาลูกไปเยี่ยมแม่”

ทศวร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ