บทที่ 78 ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

“ฝน!”

“พี่ชม สวัสดีค่ะ” ฝนเงยหน้าขึ้นมา ยกมือไหว้ชมเนตร 

“ใครส่งดอกไม้มาให้พี่” 

“ไรเดอร์ค่ะ” 

“แล้วเขาได้บอกไหมว่าจากใคร” 

“ไม่นะคะ แค่มาส่งแล้วก็กลับไปเลย หนูเลยไปวางไว้ให้ที่โต๊ะค่ะ” 

ชมเนตรถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อครู่มัวหงุดหงิด ลืมดูการ์ด หรืออะไรสักอย่างที่อาจจะแนบมา จึงจำใจต้องเดินกลับไปห้องทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ