บทที่ 20 20

“ฉันไม่ทำได้มั้ยพ่อเลี้ยง” หญิงสาวหันมาใช้น้ำเสียงอ่อนลง หวังให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ

“ได้!” ชายหนุ่มตอบเพียงสั้นๆ และนั่นเรียกรอยยิ้มของคนฟังให้ใจชื้นขึ้นมา

“แต่เธอต้องนำเงินทั้งหมดมาคืนฉันเดี๋ยวนี้” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ทำเอาอีกฝ่ายแทบปรี๊ดแตก

“จะบ้าเหรอ! เงินตั้งเยอะแยะ ฉันไม่มีปัญญาหามาให้คุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ