บทที่ 30 เดี๋ยวก็ชิน

“เดี๋ยวก็ชินไปเอง...”

นี่หรือคือคำปลอบประโลมจากปากเขา? หวันยิหวาได้แต่นึกแค้นในใจ หากแต่ร่างกายท่อนบนที่ถูกรุกรานกลับแอ่นรับความวาบหวิวอย่างห้ามไม่ได้ ยิ่งเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวดูดรวบยอดอกงามแรงๆ กลืนกินราวกับคนหิวโหย เธอก็ยิ่งสูญเสียความเป็นตัวเอง... เกลียดเขานัก แต่ก็ต้านทานเสน่ห์อันร้ายกาจของเขาไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ