บทที่ 51 เรือนหวันยิหวา

ภูดิศไม่ได้พูดอะไรอีก ทำเพียงเฝ้าเพียรประทับจูบซาบซึ้งไปทั่วใบหน้า ละเลียดต่ำลงมาที่ริมฝีปากหวาน ปรนเปรอจูบอันลึกซึ้งและตักตักแลกลิ้นอย่างสนุกสนาน หวันยิหวาตอบสนองลิ้นหนาอย่างเงอะงะทว่าจริงใจ ซึ่งยิ่งเติมเต็มความสุขให้เขาอย่างมหาศา

“พี่ภูขา... อืม...”

เสียงครางหวานพร่าที่แผ่วชิดใบหู ช่วยกระตุ้นอารมณ...