บทที่ 65 ปองร้าย

เพี๊ยะ!

“หยุดร้องได้แล้ว! อยากเจ็บตัวหรือไง!”

กลิ่นคาวเลือดอบอวลอยู่ในโพรงปาก หวันยิหวาน้ำตาไหลพรั่งพรู พวกมันกระชากแขนเธอคนละข้างราวกับตุ๊กตาไร้ชีวิต ลากร่างบางตรงเข้าสู่ป่ารกร้างท้ายไร่ หญิงสาวพยายามสะบัดแขนขัดขืนสุดชีวิต แต่แรงสตรีหรือจะสู้แรงชายฉกรรจ์ เชษฐ์ผลักร่างบางลงกับพื้นหญ้าอย่างป่าเถื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ