บทที่ 5 ตอนที่ 4 ร่างกายแลกเศษเงิน
ตอนที่ 4 ร่างกายแลกเศษเงิน
ความหน้ามึนของไอ้ฟู่คือมันไม่ลุก แถมยังนั่งแช่ เขาเลยต้องเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามมองมันสลับกับเธอ ดูเหมือนจะมองดุไปจนวิเวียนรีบขอตัวกลับ ก็แน่แหละ หึ..
"สันดานนะมึง" ฟู่ขบกรามเค้นเสียงด่า ไม่วายหันมองรถร่างเล็กแล้วโบกมือให้
"ชอบเหลือเกิน รอไม่ได้เลยนะ"
"มีโอกาสต้องรีบ น้องจะได้ชิน"
"..."
"ถึงเวลาของกูจะได้ไม่เขินมาก"
"ดูสนิทกับมึงมากกว่ากูอีก จะเขินอะไร"
"สนิทเพราะเคยรู้จัก ไม่ได้สนิทกายแนบกาย"
"แล้วแต่มึง" เอาที่สบายใจ ทำแล้วดีก็เรื่องของมึง
"มึงหายแล้วเหรอ"
"เกือบหายละ ถ้าไม่เอาคืนก่อนอะนะ"
"ขอบคุณที่บอก"
"กูว่ามึงชอบแน่ ๆ ตั้งใจเทรนอย่างดีอะบอกเลย"
"ไม่เป็นงานก็ชอบ"
"นอนกับขอนไม้มึงชอบ?"
"ขอนไม้ชื่อวิเวียนไหมล่ะ"
"เออ" เข้าขั้นวิกฤต
สายตามันดูจริงจังแน่วแน่ คงจะชอบมากจริง ๆ แต่จะชอบหรือไม่ก็ไม่ใช่ปัญหาของเขาแล้วแหละ เพราะสามปีหลังในสัญญา วิเวียนคือคู่หมั้นของมัน ต้องขอบคุณมันที่ช่วยมาแบ่งกรรมหนักให้กลายเป็นเบา ขอบคุณมากจริง ๆ
เกื้อกูลอยู่คุยกับเพื่อนพักใหญ่ ก่อนจะขอตัวกลับก่อนเพราะใกล้จะมืดค่ำแล้วเต็มที แต่เมื่อมาถึงบ้าน เรียกหาวิเวียนให้เตรียมล้างแผล กลับไม่มีเสียงตอบรับ ทุกอย่างเงียบกริบ เงียบจน..มั่นใจว่าเธอไม่อยู่บ้าน
"รถก็อยู่ คนไปไหน?" เดินขมวดคิ้วไปยังโซนขวามือเพื่อถามแม่บ้านที่เห็นหน้าเขาแล้วรีบก้มหน้าจัดโต๊ะอาหารให้ทันที
"วิเวียนไปไหน"
"ไปคลินิกค่ะ"
"ไปยังไง?"
"แท็กซี่ค่ะ"
"แล้วมีรถ มีคนขับรถไว้ทำไม" คำถามไร้ซึ่งคำตอบ เลยต้องนั่งกินข้าวคนเดียว หลังกินข้าวไปอาบน้ำกลับออกมาก็ยังไม่เจอเธอ ใจคิดอยากถาม คลินิกอยู่ไหน? ไกลดีจริง แต่เดี๋ยวถามไปเธอจะคิดว่ามีใจ ปล่อยไปน่ะดีแล้ว ชีวิตใครชีวิตมัน
00.00 นาฬิกา
"เที่ยงคืนเป๊ะ" วิเวียนมองนาฬิกาเรือนใหญ่ในบ้าน เดินโซเซไปนั่งที่โซฟา กวาดตามองรอบ ๆ ก่อนจะขอแม่บ้านที่เปิดประตูให้ ให้ช่วยพยุงเธอเข้าห้อง ขืนฝืนเดินต่อเองกลัวจะหกล้มหน้าคะมำก่อนถึงเตียง
ด้วยที่เมามากเลยไม่ได้สนใจข้าวของในห้อง โยนกระเป๋าตรงไหนก็ตรงนั้นแล้วรีบล้มลงนอนหมดสภาพทันที
"โซจูรสใหม่ลื่นคอมาก ~" พูดเสียงยาน เสยผมที่ปิดหน้าไปด้านหลัง ขยับขึ้นไปนอนหนุนหมอน เดิมทีเธอไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์ แต่มาหัดดื่มก็ตอนที่คุณเขามีคุณภัส แรกดื่มรสชาติไม่ถูกปาก ดื่มบ่อยเข้าก็ลื่นคอ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องคิดเยอะ จากที่ไม่กล้าเรียกร้องก็กล้า
กล้าส่งข้อความไปหาคุณเขา กล้าขอให้เขามาหา กล้าที่จะถ่ายสัดส่วนของร่างกายให้ดู เพียงแค่ใช้สติกเกอร์ปิดไว้นิดหน่อย แม้กระทั่ง..ภาพตอนใช้นิ้วช่วยตัวเอง
หลังสร่างเมาต้องกดยกเลิกตลอด อยากถามตัวเองตอนเมาจริง ๆ กล้าทำได้ยังไง ทำไปทำไม ต้องการอะไร เรียกร้องความสนใจเหรอ หรือไม่อยากให้เขานอนกับคุณภัส? 'ตลกดีจริง'
เช้าวันต่อมา
ร่างเล็กยังคงเมาหลับ ต่างจากอีกคนที่ยืนพักสะโพกมอง ก่อนจะเดินไปก้มเก็บเศษกระดาษสองสามแผ่นบนพื้น แผ่นแรกเป็นเบอร์โทร แผ่นที่สองเบอร์ห้อง แผ่นที่สามคงเป็นไอดีวีแชต
แผ่นกระดาษพวกนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เคยเห็น ตอนอยู่ไทยก็เห็นบ่อย และเขาก็คิดว่าเธอเรียกร้องความสนใจ ทำขึ้นมาเองตลอด จนกระทั่ง..ลองพิมพ์ไอดีวีแชต 'Simber' ชื่อวีแชตผู้ชาย ขึ้นรูปผู้ชาย เขาจึงรีบกดออกแล้วลองโทรเบอร์ในกระดาษ รับสายปุ๊บ 'สวัสดีครับ' ทำให้รู้ว่าที่ผ่านมาวิเวียนไม่ได้เรียกร้องความสนใจ แต่เธอได้มาจริง ๆ ได้มาจากการที่ออกไปดื่มเหมือนเมื่อคืนนี้ จนตอนนี้ก็ยังไม่ตื่น
"ไหนว่าไปคลินิก?" ยืนถามคนเมา ซึ่งก็ไม่ได้คำตอบ เลยออกไปนั่งรอที่ห้องรับแขกแทน ระหว่างรอเขาโทรบอกไอ้ฟู่พลาง บอกให้มันรู้ว่าหญิงที่มันหมายปองมีนิสัยแบบนี้ แทนที่มันจะด่า ช่วยเขาด่า กลับตอบมาว่า 'ชีวิตเป็นของน้อง มึงอย่าเสือก'
"ไอ้เวร!" พูดมาได้ยังไงว่าอย่าเสือก จะไม่ให้เสือกได้ยังไง เงินที่เอาไปกินเหล้า เงินกูครับ!
11.00 นาฬิกา
วิเวียนเดินคลึงขมับไปทางห้องครัว เดินผ่านเสียงเรียกแว่ว ๆ ไปเพราะคิดว่าตัวเองหูฝาด จนมือใหญ่กระชากแขนอย่างแรง ด้วยที่ยังเมาค้างเลยไม่ทันตั้งตัว ล้มลงไปนั่งจับกบบนพื้นแบบงง ๆ
"หูตึงเหรอ?" ถามเสียงประชด มองคนบนพื้นสายตาเดือดดาล เขาทั้งเรียกทั้งตะโกนคอแทบแตก ไม่ได้ยินเลยหรือไง
"เมื่อคืนเพลงดังมาก หูอื้อค่ะ"
"เอาเงินไปเลี้ยงผู้ชาย?"
"เปล่านะ ผู้ชายเลี้ยงค่ะ นั่งแท็กซี่มาส่งด้วย" เมื่อคืนลองโซจูรสใหม่ผสมกัน คิดว่าจะไม่เมาแต่ก็เมา ดีที่กลับบ้านถูก ดีที่ผู้ชายคนนั้นใจดีนั่งแท็กซี่มาเป็นเพื่อน ไม่เสียทั้งค่าเหล้าทั้งค่าแท็กซี่ แค่..แลกวีแชตกัน แค่นั้นเลย
"ดูง่ายดีเนอะ ตอนเช้าอยู่กับฉัน เย็นหน่อยอยู่กับเพื่อนฉัน พอค่ำก็ไปกินเหล้า"
"ก็คุณบอกให้ไป อีกอย่างตอนอยู่ไทยก็..ดื่มแบบนี้นะ"
"พอเมาแล้วส่งข้อความมาปลุกดึก ๆ ต้องการอะไร เรียกร้องความสนใจว่างั้นเถอะ?"
"ถ้าคุณไม่อยากไม่เห็นต้องมา หนูก็แค่มีอารมณ์หลังดื่ม เลยทำแบบนั้น"
"เมาแล้วคัน?"
"เกาเองได้ เริ่มเก่งแล้วค่ะ ไม่ถึงห้านาทีก็เสร็จแล้ว" คำตอบกึ่งประชดทำเขาพุ่งพรวดมาบีบปลายคาง ให้เงยหน้าสบตา
"อย่าปากดี"
"..."
"ตราบใดที่ยังต้องใช้ร่างกายแลกเศษเงินของฉันอยู่!"
