บทที่ 6 ตอนที่ 5 ปั่นหัวเก่งนักนะ
ตอนที่ 5 ปั่นหัวเก่งนักนะ
แค่บีบปลายคางคงน้อยไป เขาทั้งดึงทั้งกระชากลากให้ลุกขึ้น ผลักหลังไปยังประตูห้องของตัวเอง พริบตาเดียวเสื้อที่สวมอยู่ก็ถูกฉีกกระชากจนเกือบขาด ตามด้วยร่างเธอที่ปลิวขึ้นเตียง
คุณเขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เพียงแค่กระชาก รั้ง ดึงออกไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร จะแสบหรือเจ็บตรงที่โดนผ้าบาดหรือไม่
"เห็นหน้าซื่อ ๆ ปั่นหัวผู้ชายเก่งนักนะ" เกื้อกูลยืนกัดฟันกรอดจนหน้าสั่นปลดกระดุมเสื้อและกางเกงว่าให้ร่างเปลือยบนเตียง สีหน้าเธอตอนนี้ดูไร้ซึ่งความรู้สึก ไม่ได้หวาดกลัวอย่างที่แล้วมาเลยสักนิด
"ทีตอนฉันมีแฟน ร้องไห้จะเป็นจะตาย ผู้หญิงแบบเธอนี่มันยังไงกันแน่วะ?"
"ขึ้นเตียงมาเถอะค่ะ หรืออยากให้หนูขึ้นให้" วิเวียนเลี่ยงไม่ตอบโต้แต่กลับยกขาขึ้นตั้งชันแล้วแยกออกกว้าง มองเขาที่กำลังสาวแท่งรักให้แข็งเต็มที่
"ทำไม เมื่อคืนเมาแล้วไม่มีที่ลงเหรอ?"
"..." กลับมาถึงบ้านปลอดภัยก็ดีแค่ไหนแล้ว
"คุณไม่ใช่ที่ลงของหนูหรอก หนูต่างหากที่เป็นที่ลง ของคุณ"
"รู้ก็ดี เพราะฉันคงไม่ใจดีกับเธอบ่อย ๆ" ชายหนุ่มพูดพลางก้าวขาขึ้นเตียง ยืนมองร่างเปลือยตรงหน้าก่อนจะใช้นิ้วเท้ากรีดกลางรอยแยก ขยับบดคลึงแล้วจึงคุกเข่าแอ่นสะโพกลงใช้ส่วนหัวถูไถ
มือสาวท่อนลำจ่อที่ร่องสีอ่อน กดตรงร่อง กระแทกสามสี่ครา ร่องแคบก็ค่อย ๆ แยกออก
ถุย!
ถ่มน้ำลายลงบนโหนกอวบอูม มองดูมันไหลย้อย
"แบบนี้คุณจะถลอกไหมคะ" ถามเขาที่เอาแต่ใจ คิดอยากลงโทษเธอ โดยไม่สนว่าตัวเองก็เจ็บเหมือนกัน ซึ่งไม่ใช่แค่เธอที่เจ็บจนถลอก เขาเองก็เจ็บจนมีเลือดออกเหมือนกัน
"สนใจตัวเองเถอะ"
"หนูสนใจคุณมากกว่า ร่างกายยังไม่หายดี แต่จะรุนแรงอีกแล้ว"
"อย่าพูดมาก" รำคาญ
"แต่ตอนนี้.." (คุณยังไม่หายดี) ถูกกลืนลงคอเพราะริมฝีปากสีคล้ำที่โน้มลงมาประกบดูดริมฝีปาก ขบเม้มกลีบปากจนสะดุ้ง
ตากลมโตหลับลงเชื่องช้า จูบตอบอย่างที่เขากำลังจูบ ลิ้นอุ่นพลิ้วไหวเกี่ยวกันเป็นพัลวันเหมือนกันกับมือปลาหมึกที่ลูบไล้เรือนร่าง บีบขยำอกอวบจนปวดหนึบ ก่อนมือร้ายจะเคลื่อนลงต่ำ ฟาดกลีบอวบจนสะดุ้งอีกครา
ขณะที่ปากบดคลึงกัน ช่วงล่างก็เริ่มขยับสีกันจนน้ำหวานหลั่งออกมา เขาจึงผละจูบ สบตาถาม..
"ไปที่ไหนมา?"
"บาร์ใกล้ ๆ"
"ไปเจอใคร"
"ไม่เจอใคร"
"ห้ามมีอะไรกับคนอื่น นอกจากฉัน"
"หนูรู้"
"เว้นเสียแต่ว่าฉันจะสั่ง เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเอง"
"เข้าใจค่ะ" ทำไมจะไม่เข้าใจ เขาย้ำแบบนี้มาตลอด ย้ำทุกครั้ง จะเหลือก็แค่ที่เขาสั่งให้มีอะไรกับคนอื่นที่ยังไม่เคยเจอ
"อย่าให้รู้ว่าไม่เชื่อฟัง"
"เชื่องกว่าหนูก็คงเป็นสุนัขแล้วค่ะ" ยิ้มตอบ ผละมือที่โอบกอดหลังกว้างมาโอบรอบลำคอ ขยับขึ้นไปจูบเขาให้หยุดพูด
เธอจูบ เขาจูบต่อ ทั้งโอบทั้งประคองจนเริ่มอึดอัดช่วงล่าง เพราะแท่งรักที่กำลังดุนดันเข้ามา
ปึก!
ครั้งเดียวมิดลำ
"อืม.." เกื้อกูลครางในลำคอผละจูบที่หญิงสาวเป็นคนเริ่มออก ซบใบหน้าไปกับซอกคอ ค่อย ๆ ขยับสะโพกกระแทกกระทุ้งให้ร่างเล็กใต้ร่างเสียดเสียว
"บะเบา ก็ได้นะคะ กลัวคุณไม่ไหว"
"ฉันไหว" ขมวดคิ้วสบตาไม่กะพริบตอบ คนอย่างเขานี่นะจะไม่ไหว
"หนูหมายถึงร่างกายคุณค่ะ เดี๋ยวทรุด"
"จะห่วงอะไรนักหนา ยังไม่ได้เจ็บ" หลังเสร็จก็ไม่แน่
"หนูขอขึ้นแทนได้ไหม"
"เรื่องมาก" ตอบเสียงไม่พอใจ โอบประคองเธอขึ้นมาคร่อมอย่างระมัดระวังโดยช่วงล่างยังเชื่อมกันอยู่ ทันทีที่จัดท่าจนเข้าที่เขาก็ชันขาขึ้นเด้าสวนเธอที่ยันตัวเองขึ้นนั่งหลังตรง
"จ..ใจเย็น ๆ สิคะ ~" ครางบอกเขาให้ใจเย็นกว่านี้อีกหน่อย เพราะไม่ว่าจะอยู่ข้างบนหรือข้างล่างก็ดูต้องการเหลือเกิน
"เร็ว ๆ" เร็วของเราคงไม่เท่ากัน
หญิงสาวยิ้มแทนการตอบโต้ ก่อนจะค่อย ๆ ร่อนเอวบนเอวสอบช้าสลับเร็ว จนสายตาดุเมื่อครู่เริ่มเปลี่ยนเป็นไล่มองตั้งแต่ส่วนที่บดเคล้ากันจนมาถึงยอดอก
"ดูดหน่อย" สองมือประคองเอวเล็กคอดรั้งให้เธอโน้มลงมาป้อนนม แค่เขาเอ่ยวิเวียนก็รีบล้มตัวลงมาป้อนจนถึงปาก
ลิ้นสากตวัดเลียหยอกเย้าสลับดูดดึงจนร่างเล็กที่นั่งบดซี้ดปากเชิดหน้าคราง ยิ่งเธอครางเขาก็ยิ่งอยากรุนแรง อยากโถมแรงกระแทกกระทั้น ติดที่ร่างกายยังไม่หายดี ไม่อย่างนั้นวันนี้ทั้งวันเธอคงไม่ได้ออกจากห้องเป็นแน่
"อื๊อ ~ ย..อย่ากัดนะ"
"อืม!" ตอบเสียงในลำคอสลับไปดูดอีกข้าง ให้น้ำลายสีใสเลอะจุกเหมือน ๆ กัน
"ขอแรงอีกหน่อย จะเสร็จ" คายจุกสีหวานออกดันท้ายทอยวิเวียนให้หน้าผากสองเราอิงกันก่อนจะบอก
"เริ่มปวดท้อง" เหมือนจะเริ่มปวดขึ้นมาอีกครั้ง หากปล่อยนานกว่านี้คราวนี้คงได้นอนพักฟื้นที่โรงพยาบาลยาว
"คุณนอนนิ่ง ๆ สิคะ" เสียงหวานเอ่ยบอกระยะประชิด จูบปากสีคล้ำแล้วเผยอปากปล่อยให้น้ำลายย้อยเปื้อนปากเขา
เดิมทีเธอไม่ใช่เด็กชอบเล่นน้ำลาย เขาต่างหากที่ชอบเล่น ชอบให้ทำ ทั้งที่มัน.. 'ช่างเถอะ แค่คุณเขาชอบก็พอ'
"อยากเอาเธอ" เชิดหน้าตอบตวัดลิ้นเลียน้ำลายไร้ซึ่งความรังเกียจ ดันไหล่ให้เธอลุกขึ้นนั่ง รีบบดรีบร่อนเพราะตอนนี้เริ่มหน่วงช่วงท้องแล้วเต็มที
วิเวียนนั่งบดเอวยั่ว ๆ ก่อนจะร่อนกระแทกย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ พลางเม้มริมฝีปากครางเสียงทรมานให้คุณเขาที่กำลังมองตาไม่กะพริบได้ดู
"อืม.." จังหวะลมหายใจเริ่มไม่คงที่ตอนเธอบดรัว ๆ จำต้องเอื้อมมือไปวางบนบั้นท้ายที่ส่ายกระทบหน้าขา ก่อนจะลงน้ำหนักมือบีบขยำให้ผ่อนแรงบดกระแทกแล้วเชิดหน้าหอบหายใจหนักหน่วง
"รู้สึก ดีขึ้นไหมคะ" วิเวียนข่มความเหนื่อยยิ้มถามร่างสูงที่นอนหายใจไม่ทั่วท้อง
"ดี"
"ชอบไหม ~"
"ชอบ"
"อีกรอบไหมคะ หรืออยากให้หนู.." ทำความสะอาดให้เลย?
"เกร็งไม่ไหว อมไหมล่ะ ถ้าอม เอา" เพราะถ้าให้เธอขึ้นทำอีกรอบ รอบนี้เข้าไอซียูแน่
"><" ยิ้มแทนคำตอบ ขยับยกสะโพกจนน้ำขาวขุ่นไหลย้อยบนหน้าท้องแกร่ง เธอมองน้ำที่เปื้อนเขาตาใส ก่อนจะขยับคลานเข่าไปอยู่ที่ระหว่างขาคนนอน มองส่วนที่ยังแข็งอยู่ตาเป็นมัน จนเขาเอ่ย..
"เลียเลย เล่นเลอะตลอด"
