บทที่ 40 แดนมรณะ

สามวันแล้ว ที่หยางจิ่นสลบไป เสวี่ยหลินได้แต่รอคอยให้สามีฟื้นขึ้นมาคุยกับเขา สามวันที่ผ่านมาร่างบางแทบไม่ได้กินอะไรเลย เขาร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด

{โฮสต์ คุณกินอะไรสักหน่อยเถอะครับ ตอนนี้คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้วนะ จะทำอะไรก็นึกถึงลูกในท้องคุณบ้าง อีกอย่างถ้าสามีของคุณฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นคุณ...