บทที่ 30 6/4

“เออ กูยอมรับ ทำไงได้วะ เวลาคนมันยังรู้สึก...” เขาถอนหายใจ “อะไร ๆ อยู่ มันห้ามได้ที่ไหน มึงก็รู้ เมื่อก่อนกูเป็นยังไง ยิ่งเกี่ยวกับพธูกูยิ่งเหมือนผีบ้า”

“ก็แค่นั้น”

รวิเลื่อนเก้าอี้มาหน้าโต๊ะแล้วนั่งลง

“มึงแค่ยอมรับว่ามึงตัดคุณพธูไม่ขาดก็จบ กูจะว่าอะไรมึงไหม”

ปรเมศวร์ถอนหายใจ

“มึงไม่ว่า แต่มึง...